(ေမာင္ခ်စ္ခင္)
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ၾကံဖန္အမႈဆင္ၿပီး ႐ံုးတင္ျခင္းသည္ ဤကာလ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္တြင္ ဒီပဲယင္း အေရးအ ခင္းႏွင့္ တတန္းတည္းထားရမည့္ အျဖစ္အပ်က္တခုျဖစ္သည္။ နအဖ၏ လကၡဏာမွာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္က စလို႔ ဒီေန႔အထိ ဘာ မွေျပာင္းလဲျခင္းမရွိေၾကာင္းကို ဤကိစၥက ေဖာ္ျပေနေပသည္။
၈၈ မွာ လူသတ္သည္၊ ဒီပဲယင္းမွာ လူသတ္သည္၊ စက္တင္ဘာသံဃာ့အေရးအခင္းမွာ သံဃာကိုသတ္သည္၊ ယခု ၂ဝဝ၉ တြင္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ႏိုင္ငံေရးအရ အေသသတ္ရန္ လုပ္ေနျပန္သည္။
နအဖႏွင့္ပတ္သက္၍ အေကာင္းျမင္စရာ တကြက္မွမရွိ၊ စိတ္ကူးယဥ္စရာ နည္းနည္းမွမရွိ၊ ျပည္သူေတြအတြက္ ဗလာနတၳိ။
၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ နီးလာေလေလ နအဖ၏ ယုတ္မာမႈေတြ၊ ရက္စက္မႈေတြကို ေတြ႔ရေလေလ ျဖစ္ေနသည္။ ဤသည္ မွာ တိုက္ဆိုင္မႈ လံုးဝမဟုတ္။ သူတို႔တေတြ စိတ္ကို ဒံုးဒံုးခ်ၿပီး အျပတ္လုပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။
ဤသည္မွာ သူတို႔လက္ထဲတြင္ အာဏာဆက္လက္တည္ရွိေရး၊ အသက္ရွင္ရပ္တည္ေရးတို႔ႏွင့္ တိုက္႐ိုက္ ဆက္စပ္ေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤအတြက္ ဘာကိုမဆို သူတို႔လုပ္မည္။
လိုအပ္လွ်င္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို ဖ်က္သိမ္းပစ္မည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို တသက္ပတ္လံုး ေထာင္ထဲမွာ ထားမည္။ သတ္စရာလိုလွ်င္ ဘယ္သူ႔ကိုမဆို ဖမ္းမည္၊ သတ္မည္။
ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ျပည္သူေတြဖက္က ဘာလုပ္မလဲ။ နအဖ၏ ေရြးေကာက္ပြဲကိုဝင္၍ ေရာယိမ္းလိုက္ ဘသားယိမ္းလိုက္ လုပ္ မည္ေလာ။ မီးစင္ၾကည့္႐ံုပဲဟု ဆံုးျဖတ္မည္ေလာ။
ေသခ်ာသည္မွာ ဗမာျပည္ကို အုပ္စုိးမႈ၏ အႏွစ္လကၡဏာမွာ ဤေရြးေကာက္ပြဲကိုက်င္းပသျဖင့္ ေျပာင္းလဲသြား မည္မဟုတ္ သလို အုပ္စုိးသူမ်ား၏ သေဘာထား၊ ေပၚလစီမ်ားမွာလည္း ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္မီႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးသည့္ေနာက္ ဘာမွ် ျခားနားမည္မဟုတ္ဆိုသည္ကို သေဘာေပါက္ၾကရမည္။
အာဏာကိုသာ ကိုင္ထားႏိုင္လွ်င္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒေတြကို ဖ်က္ပစ္ႏိုင္သည္၊ ေရးဆြဲႏိုင္သည္၊ အတည္ျပဳႏိုင္သည္။ ေနာက္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲေတြလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ ႀကိဳက္သလို က်င္းပႏိုင္သည္။ ရလဒ္ကိုမေက်နပ္လွ်င္ အာဏာကိုလႊဲမ ေပးဘဲ ေနႏိုင္သည္။
ဗမာျပည္က စစ္အာဏာရွင္မ်ားအေနျဖင့္ ဒါေတြအားလံုးကို လုပ္ခဲ့ဖူးၿပီ။ အာဏာရွိသေရြ႕ လုပ္ေနဦးမည္။ သင္းတို႔၏ တည္ ၾကည္ေျဖာင့္မတ္မႈကိုလည္း ကမၻာႏွင့္အဝွမ္း မည္သူကမွ် မယံုၾကည္ၾက။
ဤသို႔ေသာ အေနအထားတြင္ “တသက္ေတာ့ အမတ္ျဖစ္ဖူးတယ္ရွိေအာင္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္လိုက္ဦးမည္” လို႔ ဆိုသူေတြ၊ “အာဏာကေလးမ်ား၊ တျပားတမူးဖိုးေလာက္ရွိလွ်င္ အင္မတိ အင္မတန္ စံခ်င္တိုင္းစံရမည္” ဟု စိတ္ကူးယဥ္ေနသူေတြႏွင့္ အခ်ီအခ် အေျခအတင္ ေျပာေနစရာ မလို။
သူတို႔လမ္းကိုသူတို႔ ေလွ်ာက္ခြင့္ျပဳလိုက္႐ံုသာရွိ၏။ ကိုယ့္အလုပ္က သူတို႔ႏွင့္ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနစရာမဟုတ္။ ကိုယ့္အလုပ္က ေရြးေကာက္ပြဲေနာက္ပိုင္း ႏိုင္ငံေရးအတြက္ တနည္း ေရြးေကာက္ပြဲ ေနာက္ပိုင္း တိုက္ပြဲေတြ အတြက္ အခုကတည္းက ျပင္ ဖို႔ျဖစ္သည္။
၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးလွ်င္ နအဖ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ ပိုၿပီး ဘဝင္ျမင့္၊ စိတ္ႀကီးဝင္လာမည္။ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု စကားေတြ၊ ဥပေဒစကားေတြ တြင္တြင္ေျပာကာ ပိုရမ္းကားလာမည္။ “ဖြဲ႔စည္း အုပ္ခ်ဳပ္ပံုႏွင့္အညီ အခ်ိန္မေရြး အာဏာသိမ္းခံရမည့္” အႏၱရာယ္၏ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းကို တေလွ်ာက္လံုး ခံေနရမည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ၂ဝ၁ဝ မတိုင္မီ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ၂ဝ၁ဝ လြန္ ႏိုင္ငံေရးတို႔၏ အဓိကျခားနားခ်က္မွာ ဗိုလ္သန္းေရႊ-ဗိုလ္ေမာင္ေအး စစ္အုပ္စုက ဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒမရွိဘဲ တိုင္းျပည္ကို ရက္ရက္စက္စက္ ေသြးစုပ္ဖိႏွိပ္ျခင္းႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒ ႏွင့္အညီ တိုင္းျပည္ကို ရက္ရက္စက္စက္ ေသြးစုပ္ဖိႏွိပ္ျခင္းသာျဖစ္ေပမည္။ သ႑ာန္အားျဖင့္ ထူးျခားခ်က္အခ်ဳိ႕ရွိႏိုင္ေသာ္ လည္း အႏွစ္သာရမွာ ဘာမွေျပာင္းမည္မဟုတ္သည္ကို သံသယျဖစ္စရာ မလိုေပ။
တဖက္တြင္လည္း စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဆန္႔က်င္သူေတြအဖို႔ ေျပာရလွ်င္လည္း မိမိတို႔၏ တိုက္ပြဲဦးတည္ခ်က္၊ အဓိက ေႂကြးေၾကာ္သံ၊ မဟာမိတ္အခင္းအက်င္း စသည္တို႔မွာ ၂ဝ၁ဝ ေရြး ေကာက္ပြဲ မတိုင္မီႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ေနာက္ပိုင္း ဘာမွ ျခားနားသြားမည္မဟုတ္ဆိုသည္ကို သတိျပဳရေပမည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ဆန္႔က်င္ၿမဲအတိုင္း ဆန္႔က်င္ရမည္။ ေတာင္းဆိုၿမဲတိုင္း ေတာင္းဆိုရမည္။
သို႔ေသာ္ တိုက္နည္း၊ ေတာင္းဆိုနည္းမ်ားကိုေတာ့ တိုးခ်ဲ႕ရမည္။ စြန္႔ပစ္တန္တာ စြန္႔ပစ္၊ တီထြင္သင့္တာ တီထြင္ရမည္။ ေနာက္ၿပီး ပိုက်ယ္ျပန္႔ေအာင္လည္း ျဖန္႔က်က္ရမည္။ အင္းစိန္ေထာင္ ပတ္ဝန္းက်င္ကေန တျပည္လံုးကို ျဖန္႔ပစ္ရမည္။ အဖြဲ႔ ခ်ဳပ္တဦးတည္း လုပ္လို႔မရ။ ဒီခ်ဳပ္ကို အေထာက္အကူေပးၾကရမည္။ တြဲလုပ္တာေတြလည္း ရွိမည္၊ ခြဲလုပ္တာေတြလည္း ရွိ မည္။
တိုက္ပြဲသ႑ာန္ကို အေသထားလို႔မျဖစ္၊ လုပ္သင့္လွ်င္ တဦးမလုပ္ႏိုင္က ေနာက္တဦးက လုပ္ရမည္။ ဆက္သြယ္ေရးကြန္ ယက္ေတြ တည္ေဆာက္ရမည္။ လမ္းေၾကာင္းေတြ ေဖာက္လုပ္ရမည္။ ေျပာင္လည္းရွိမည္၊ လွ်ဳိ႕ဝွက္လည္းရွိမည္။
လူထုလူတန္းစား၊ လူ႔အလႊာအမ်ဳိးမ်ဳိးထဲတြင္ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ ေျပာင္၊ မျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ လွ်ဳိ႕ဝွက္ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ဖြဲ႔ၾကရမည္။ ေက်ာင္းသား၊ သံဃာ၊ စာေရးစာခ်ီ၊ ဝန္ထမ္း၊ အလုပ္သမား၊ လယ္သမား၊ ပညာတတ္၊ ဆင္းရဲသား၊ စစ္သားနဲ႔ ရဲထဲပါ မက်န္ စည္း႐ံုးတည္ေဆာက္ရမည္။ ဘာသာ၊ လူမ်ဳိး စတာေတြ ခြဲျခားေနလို႔မျဖစ္။
ဒါေၾကာင့္ ဖြဲ႔စည္းမႈ၊ စည္း႐ံုးမႈမွာ ကာလတခုေတာ့ ေျမေအာက္ သ႑ာန္ျဖစ္ဖို႔ မ်ားသည္။ လွ်ဳိ႕ဝွက္ရမည္။ ေျမေအာက္လုပ္ ငန္းကို ေမာင္းတီးလုပ္လို႔မရ။ ေပၚျပဴလာ ျဖစ္ခ်င္လို႔မရ။
တပါတည္းတြင္ ျပည္သူတြင္းေရာ ကိုယ့္အတြင္းမွာပါ စစ္အုပ္စု၊ စစ္အစိုးရႏွင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္တို႔ကို ျပတ္သားခိုင္မာစြာ ဆန္႔က်င္သည့္ အေတြးေခၚကို ၿမဲၿမဲဲျမံျမံ စိုက္ထူရမည္။ ကိုယ့္ ျပည္သူကို ယံုၾကည္မႈႏွင့္ အႏိုင္မခံအ႐ံႈးမေပးတဲ့ စိတ္ဓာတ္ တို႔ကိုလည္း စြဲၿမဲေစရမည္။
နအဖေျပာလွ်င္ ဘာမွ မ်က္ေစ့လည္စရာ မရွိ။ မိုးခါးေရေသာက္ေစလိုသူမ်ား၊ ေျမေခြးအၿမီးျပတ္မ်ားက ေျပာလွ်င္လည္း လက္ခံၾကမည္မဟုတ္။
သို႔ေသာ္ တတိယအင္အားစုဆိုသူေတြ၊ ပညာရွင္ဆိုသူေတြက နားခ်ၾက၊ “ရွင္းျပၾက” ဦးမည္။ မ်က္ေစ့လည္၊ နားေယာင္ စရာေတြ ဖန္တီးလာၾကဦးမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အေတြးအေခၚတည္ေဆာက္ေရး၊ ကာကြယ္ေရးကို တာဝန္တရပ္အေနႏွင့္ လုပ္ရ မည္။
ဒါကို တက္ႂကြသူမ်ားအၾကားမွာသာမဟုတ္၊ ျပည္သူလူထုအၾကားမွာပါ လုပ္ရမည္။ ေပါ့ဆလို႔မရ။ သတိ ရွိရပါမည္။ သူတို႔က ရာထူးေတြ၊ အခြင့္အေရးေတြႏွင့္ ျမႇဴလာၾကမွာ ေသခ်ာသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ဤေန႔ဤအခါတြင္ ႏိုင္ငံေရးလက္ဦးမႈကို ျပည္သူေတြဖက္က ရယူထားရန္မွာ အေရးႀကီးလွသည္။ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာခ်က္မွာ ဤသို႔ လက္ဦးမႈရ ယူရန္ လံုးပမ္းျခင္းျဖစ္သည္။ နအဖကို တကယ္ပဲ လက္ ဦးမႈမဲ့ေစခဲ့သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ နအဖက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ႐ံုးတင္ျခင္းျဖင့္ သူတို႔ဆံုး႐ံႈးေနေသာ ႏိုင္ငံေရးလက္ဦးမႈကို ရယူရန္ လံုးပမ္း ေနျခင္းျဖစ္သည္။ အျခားနည္းလမ္းရွာမေတြ႔သျဖင့္ ခါးပိုက္ေအာက္ကို ထိုးသည့္နည္းကို သံုးလာျခင္းျဖစ္သည္။ ဤသည္ နအဖစစ္ဗိုလ္မ်ား၏ အက်င့္ျဖစ္သည္။ သူတို႔ခံရလွ်င္ ဘာမွ မရွက္ မေၾကာက္ေတာ့။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာနယ္ပယ္တြင္ နအဖအဖို႔ ပို၍ပင္ ခံစစ္ အေနအထားကို ေရာက္သြားသည္။ အခုအထိ စစ္ အာဏာရွင္မ်ားအေနျဖင့္ တခ်က္မွ ျပန္ပစ္ႏိုင္သည္ကို မေတြ႔ရေသးေပ။ ထန္းလက္ျဖင့္ ကာ႐ံုမွ်သာ လုပ္ႏိုင္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အမႈကို အျမန္ၿပီးဆံုးသြားေအာင္ တြန္းစစ္ေနသည္။ သူတို႔အဖို႔ ဤကိစၥမွာ ေပါ့ေစလိုလို႔ ေၾကာင္႐ုပ္ထိုး၊ ေဆးအတြက္ေၾကာင့္ေလး ျဖစ္ေနသည္။
ဤအေနအထားကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး အသံုးခ်ရန္လိုသည္။ ကိုယ့္ဖက္က ႏိုင္ငံေရး၊ အေတြးအေခၚေရး ထိုးစစ္ေတြ ဆက္တိုက္ ဆင္ေနရမည္။ လူေသဦးေတာ့ အသံမေသေစရဆိုသည့္ သေဘာထားမ်ဳိး ထားရမည္။ ကိုယ္ေသလွ်င္ က်န္တဲ့လူမ်ားကို အဲဒီအသံက သတိေပးအက်ဳိးျပဳမည္မွာ မုခ်ျဖစ္ပါသည္။
ေမာင္ခ်စ္ခင္
Tuesday, 9 June 2009
ႏိုင္ငံေရးလက္ဦးမႈ လက္မလြတ္ေရး
Posted by
HinLinPyin
at
01:15
0
comments
Labels: ေဆာင္းပါး
Monday, 8 June 2009
ဗိုလ္ခ်ဳပ္တစုနဲ႔ ဒီအမႈ
ဗၾသ
ဒီ အေမရိကန္လူမ်ဳိး ဂၽြန္ယက္ေတာကို ဒုတိယအႀကိမ္ ဝင္ခြင့္ျပဳလိုက္တာဟာ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္တုန္းက ၿဗိတိသွ် ကိုလိုနီ အစိုးရ က ဂဠဳန္ဦးေစာကို ဘရင္းဂန္း အလက္ ၂၀၀ နဲ႔ တျခားလက္နက္က်ည္ဆံေတြ ထုတ္ေပးလိုက္တာကို သတိ ရေစပါတယ္။......
Posted by
HinLinPyin
at
17:33
0
comments
Monday, 1 June 2009
ဇြန္ (၆) ျမင္ကြင္း ရင္တြင္းမွတ္တမ္း
(၀င္းတင့္ထြန္း)
ဗမာျပည္အလုပ္သမားလူတန္းစားဟာ၊ ေခတ္မီအလုပ္သမားလူတန္းစားအျဖစ္ စတင္ျဖစ္တည္လာစဥ္ကတည္းက၊ အလုပ္ သမားလူတန္းစားရဲ႕ သူရသတၱိကို ျပသခဲ့တယ္။ ႏိုင္ငံေရးႏိုးၾကားမႈကို ျပသခဲ့ပါတယ္။
နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္တို႔ရဲ႕ လက္ေအာက္မွာ ‘၁၃ဝဝျပည့္အေရးေတာ္ပုံႀကီး’ နဲ႔ ျပသခဲ့တယ္။ စကၠဴျဖဴ စီမံကိန္းနဲ႔ ကက္စဘီ အုပ္ ခ်ဳပ္ေရးေခတ္ တေလ်ာက္မွာလဲ၊ ဘီအိုစီအလုပ္သမားသပိတ္၊ ဒလသေဘၤာက်င္းသပိတ္၊ အလုံသစ္စက္သပိတ္ စတဲ့ သပိတ္ တိုက္ပြဲေတြနဲ႔ အဂၤလိပ္ကိုလိုနီ အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ရင္း၊ ‘၁၉၄၆ ခုႏွစ္ အေထြေထြသပိတ္ႀကီး’ဆီအထိ ဦးတည္ေခါင္းေဆာင္ လွဳပ္ရွားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
မဆလ ေခတ္ကို ေရာက္ေတာ့လဲ၊ ေဖါက္ျပန္ဆိုးဝါးလွတဲ့ မဆလတပါတီအာဏာရွင္စနစ္ကို ဆန္႔က်င္တြန္းလွန္ တိုက္ပြဲဆင္ ခဲ့ပါတယ္။ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးလွဳပ္ရွားမႈ သမိုင္းမွာ၊ ဘယ္ေတာ့မွ ေဖ်ာက္ကြယ္ခ်န္လွပ္ထားလို႔မရႏိုင္တဲ့ အလုပ္သမား တိုက္ ပြဲတခုကေတာ့၊ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ ဇြန္ (၆) ရက္ အလုပ္သမားသပိတ္ႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
‘ ၇၄ ဇြန္ (၆) အလုပ္သမားသပိတ္ႀကီး’ လို႔ ေမာ္ကြန္းထိုးထားရမယ့္ အလုပ္သမားသပိတ္ တိုက္ပြဲႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီ သပိတ္ႀကီးကို မဆလစစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ ထုံးစံအတိုင္း အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲၿပီး၊ ႏွိပ္ကြပ္ပစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေသြးေျမ က်ရမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ဇြန္ (၆) ရက္ေန႔မွာပဲ ပထမဆုံးေသြးေျမ က်ခဲ့ရတဲ့ေနရာကေတာ့၊ ရန္ကုန္ သမိုင္းခ်ည္စက္ေရွ႕ မွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေန႔က အျဖစ္အပ်က္ကို ကိုယ္ေတြ႔ ေတြ႔ၾကဳံခဲ့ဖူးသူတေယာက္အေနနဲ႔ ျမင္ရာ ေဒါင့္ကေန ေလးေလး နက္နက္ မွတ္တမ္းတင္ ေဖၚျပပါရေစ …
၁၉၇၄ ခုႏွစ္ ဇြန္လ (၆)ရက္ …
မနက္မိုးလင္းလို႔ စက္႐ံုအလုပ္သမားႀကီးေတြ အလုပ္ဆိုင္းအလိုက္ အလုပ္ဝင္ၾကခ်ိန္သာသာေလာက္မွာပဲ၊ ရန္ကုန္ အင္းစိန္ လမ္းမႀကီးတေလ်ာက္ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေဝစည္ လာပါတယ္။
ဒို႔အေရး - ဒို႔အေရး …
ဆိုတဲ့ေႂကြးေၾကာ္သံေတြဟာ ပထမေတာ့ ခပ္ပါးပါး ခပ္သဲ့သဲ့ေလးပါ ။ ေနာက္ေတာ့ တစထက္တစ …
‘ ဆန္လုံေလာက္စြာ ရရွိေရး - ဒို႔အေရး ဒို႔အေရး ...’
‘ လုပ္ခြင္သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရး - ဒို႔အေရး ဒို႔အေရး ...’
‘ ကုန္ေစ်းႏွဳန္း က်ဆင္းေရး - ဒို႔အေရး ဒို႔အေရး...’
‘ အလုပ္သမားေကာင္စီ - ဖ်က္သိမ္းေပး ဖ်က္သိမ္းေပး ’
ေႂကြးေၾကာ္သံေတြဟာ မုတ္သုန္အၾကိဳ မိုးသက္ေလနဲ႔အတူ လမ္းမႀကီးေတြေပၚ ရပ္ကြက္ေတြေပၚ ဝဲပ်ံလြင့္စင္ေနပါ တယ္။
က်ေနာ္ဟာ အင္းစိန္မီးရထားစက္ေခါင္း႐ံုဖက္ဆီ ေျပးၾကည့္မိပါတယ္။ အလုပ္သမားထုရဲ႕ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြဟာ မိုးလုံးညံ ေအာင္ ထြက္ေပၚလာေနပါတယ္။ အဲဒီကေန အင္းစိန္လမ္းမႀကီးေပၚ ျပန္တက္လာ၊ အင္းစိန္လမ္းမႀကီးတေလ်ာက္အတိုင္း ကုန္ေၾကာင္းေလွ်ာက္ၿပီး ျပန္လာေတာ့၊ ခဝဲျခံမွတ္တိုင္ေရွ႕တည့္တည့္က ၅ သုံးလုံး ရာဘာဖိနပ္ စက္႐ံုႀကီးအတြင္းမွာလဲ လွဳပ္လွဳပ္ရွားရွား ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီစက္႐ံုထဲမွာ က်ေနာ့္ မိတ္ေဆြရင္းခ်ာ အလုပ္သမားတခ်ဳိ႕ ရွိေနတဲ့အတြက္ ခဏရပ္ၾကည့္ လိုက္မိပါတယ္။ မၾကာခင္ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ ထြက္လာပါတယ္။ ဆက္ၿပီးထြက္လာေတာ သမိုင္းလမ္းဆုံက ဓါတု (၄) ၊ ဓါတု (၆) စက္႐ံုေတြက ေႂကြးေၾကာ္သံေတြဟာလဲ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ထြက္လာတာ ၾကားရ ျပန္ပါတယ္။ ေရွ႕ဆက္တက္လာ ေတာ့ ‘သမိုင္းခ်ည္မွ်င္ႏွင့္ အထည္စက္႐ံု ’။
‘ ဆန္လုံေလာက္စြာ ရရွိေရး - ဒို႔အေရး ဒို႔အေရး ’
‘ လုပ္ခြင္သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရး - ဒို႔အေရး ဒို႔အေရး ’
‘ ကုန္ေစ်းႏွဳန္းက်ဆင္းေရး - ဒို႔အေရး ဒို႔အေရး ’
‘ အလုပ္သမားေကာင္စီ - ဖ်က္သိမ္းေပး ဖ်က္သိမ္းေပး ’
ေႂကြးေၾကာ္သံေတြဟာ စက္႐ံုေတြအတြင္းကေန ညီညီညာညာထြက္ေပၚလာေနပါတယ္။ ပထမေတာ့ အတြင္းပိုင္း စက္႐ံုေတြ အတြင္းကေနပဲ ထြက္ေပၚလာေနတာပါ။
သမိုင္းခ်ည္မွ်င္ႏွင့္အထည္စက္႐ံုႀကီးရဲ႕ တည္ေဆာက္ထားပုံက၊ လမ္းမႀကီးဖက္ (ဆိုင္းဘုတ္ႀကီးထူထားတဲ့ဖက္) ေျမကြက္ လပ္က်ယ္ႀကီးေပၚမွာ၊ ဂိတ္ေပါက္ သံတံခါးႀကီးနဲ႔အနီးမွာ တထပ္တိုက္အေဆာက္အဦရွည္ႀကီးတခု ရွိပါတယ္။ အဲဒီအ ေဆာက္အဦမွာ ႐ံုးခန္းနဲ႔ ေငြစာရင္းဌာနတို႔ ဆိုတာေတြ ရွိပါတယ္။ တဆက္တည္းမွာ အလုပ္သမားေကာင္စီ လို႔ ဆိုင္းဘုတ္ တပ္ထားတဲ့ အလုပ္သမားကိုယ္စားလွယ္အစစ္အမွန္မဟုတ္တဲ့ အလုပ္သမားမင္းသားမ်ားရဲ႕ အခန္းရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြ ၿပီးတဲ့ေနာက္၊ သံတံခါးနဲ႔ ထပ္ၿပီးျခားထားတဲ့ ဝန္းျပင္က်ယ္ႀကီးေပၚမွာ ခ်ည္မွ်င္နဲ႔အထည္စက္႐ံုေတြ သူ႔႐ံုနဲ႔သူ အစီအရီ တန္း စီ တည္ရွိေနပါတယ္။ ပထမဆုံး ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ တိုင္ေန ထြက္ေနတဲ့ေနရာက အဲဒီအတြင္းစက္႐ံုေတြအတြင္းကပါ။ ေနာက္ မၾကာမီမွာပဲ အထဲက သပိတ္ေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕ ထြက္လာၿပီး၊ လမ္းမႀကီးေဘးက ဂိတ္ေပါက္ဝႀကီးဆီ ေရာက္လာ တာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဂိတ္ဝသံတံခါးေဘးမွာ စားပြဲခုံတလုံးကို ခ်လိုက္ၿပီး၊ စားပြဲေပၚတက္ၿပီး မတ္တပ္ရပ္ကာ သပိတ္တရားကို ေဟာၾကပါတယ္။
အလုပ္သမားထုတရပ္လုံး အလုပ္လုပ္ေနၾကရင္းက ထမင္းငတ္ေနရတဲ့အေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ ဆန္လုံေလာက္စြာ ရရွိဖို႔ ေတာင္းဆိုေနရတာျဖစ္ေၾကာင္း၊ အလုပ္ခြင္ထဲမွာလဲ အာမခံခ်က္မဲ့လွတဲ့အေျခအေနေၾကာင့္ လုပ္ခြင္သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရး ကို ဖန္တီးေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုေနရတာျဖစ္သလို၊ လမ္းစဥ္ပါတီရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈ ဆိုတာနဲ႔အတူ စက္႐ံုအလုပ္႐ံုေတြထဲမွာလဲ အလုပ္သမားေကာင္စီဆိုတာေတြ ေပၚလာၿပီး၊ ဒီအလုပ္သမားေကာင္စီေတြဟာ အလုပ္သမားေတြအတြက္ ဘာမွလုပ္မေပး တဲ့အျပင္ ဖိႏွိပ္ဒုကၡေပး ဗိုလ္က်ေနတဲ့အဖြဲ႔အစည္းတရပ္အျဖစ္ပဲ လက္ေတြ႔ေဆာင္ရြက္ေနတာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီအလုပ္သမားေကာင္စီဆိုတာေတြကို ဖ်က္သိမ္းေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုေနၾကရတာျဖစ္ေၾကာင္း ေဟာၾက ေျပာၾက ရွင္းျပၾကပါ တယ္။
လက္ေတြ႔ ဘဝထဲကလာတဲ့၊ လက္ေတြ႔ခံစားေနရတဲ့ အက်ပ္အတည္းေတြေၾကာင့္၊ လက္ေတြ႔လိုအပ္ခ်က္အစစ္အမွန္ကို ရရွိ ေရးအတြက္ ေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲဝင္ေနၾကတဲ့အလုပ္သမားေတြရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္ေႂကြးေၾကာ္သံေတြဟာ အင္မတန္မွ တရား မွ်တၿပီး အင္မတန္မွ ေၾကာင္းက်ိဳးက်တဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြလဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။
က်ေနာ္အပါအဝင္၊ ရပ္ကြက္ေတြထဲက လာေရာက္နားေထာင္ၾကသူ၊ ၾကည့္ၾက႐ွဳ႕ၾက အားေပးၾကသူေတြလဲ တျဖည္းျဖည္း မ်ားလာပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလဲ သပိတ္ေမွာက္ေနတဲ့ ဒီစက္႐ံုထဲမွာ ကိုယ့္မိ ကိုယ့္ဖ ညီအကိုေမာင္ႏွမ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြပါ ပါေနလို႔ အေျခအေနလာၾကည့္ၾကသူမ်ိဳးေတြလဲ ပါေနပါတယ္။
ဂိတ္ဝအတြင္းဖက္ သံတံခါးႀကီးေဘးမွာ ေတာင္းႀကီးတလုံးကို ကပ္ခ်ထားၿပီး၊ သပိတ္ကို သပိတ္ေမွာက္တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကတဲ့ အလုပ္သမားႀကီးေတြကို အစာေရစာအျဖစ္ လွဴဒါန္းကူညီႏိုင္ဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံစီစဥ္ထားတဲ့အတြက္၊ ေဆးလိပ္၊ ထမင္းထုပ္၊ မုန္႔ပဲသေရစာေတြ လာေရာက္ကူညီလွဴဒါန္းၾကတာလဲ ေတြ႔ရပါတယ္။ က်ေနာ္လဲ အိပ္ကပ္ထဲ ပါလာခဲ့တဲ့ ပိုက္ဆံေလးနဲ႔ ေဆးေပါ့လိပ္တစီး၊ ငွက္ေပ်ာ ႏွစ္ဖီးဝယ္ၿပီး သံတိုင္ၾကားကေန လက္လွ်ိဳ ထည့္ဝင္လွဴဒါန္းလိုက္ရပါတယ္။ အလွဴခံေတာင္း ႀကီးဟာ တခဏတြင္းမွာပဲ အျပည့္အေမာက္ျဖစ္ျဖစ္သြားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ သမိုင္းခ်ည္စက္နဲ႔ သိပ္မေဝးလွတဲ့ အုတ္က်င္းဂံုနီစက္႐ံုႀကီးအတြင္းမွာလဲ အလုပ္သမားထုဟာ အလုပ္သမား သပိတ္တိုက္ပြဲႀကီးကို ဆင္ႏြဲေနၾကပါၿပီ။ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြဟာ စက္႐ံုတခုနဲ႔ စက္႐ံုတခု ဆက္ေနၿပီး၊ စည္စည္ညံေအာင္ လႊင့္ပ်ံ ေဝ့ဝဲေနပါေတာ့တယ္။ ဆင္မလိုက္သေဘၤာက်င္းကလဲ သပိတ္ေမွာက္ေနသတဲ့၊ ဆပ္ျပာစက္႐ံုကလဲ သပိတ္ေမွာက္ ေနသတဲ့၊ သံမဏိစက္႐ံုကလဲ သပိတ္ေမွာက္ေနသတဲ့… ဆိုတဲ့အသံေတြဟာလဲ ေနရာေပါင္းစုံကေန ပ်ံ႕ႏွံ႔ဝင္လာပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ရန္ကုန္မိုးေလး တၿဖိဳက္ႏွစ္ၿဖိဳက္ရြာက်လာပါတယ္။ ဇြန္လရဲ႕မိုးေရစက္ေတြဟာ ခပ္ဖြဲဖြဲေလးပါပဲ။ သမိုင္းခ်ည္ စက္ေရွ႕က လူအုပ္ႀကီးဟာ လူစုကြဲ မသြားခဲ့ပါဘူး။ အင္းစိန္လမ္းမႀကီးရဲ႕ ေဘးတဖက္တခ်က္က ပလက္ေဖါင္းေတြေပၚမွာ လူေတြေတာင္ တျဖည္းျဖည္း ပိုပိုမ်ားလာပါတယ္။
ေန႔လည္ေလာက္မွာ စစ္ကားေတြ တန္းစီၿပီး ၿမိဳ႕ထဲဖက္ကေန ဝင္လာပါတယ္။ ဆယ္စီးေလာက္ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး ကား ေတြေပၚမွာ သံေပပါႀကီးေတြေရာ သံဆူးၾကိဳးလိပ္ေတြပါ ပါလာခဲ့ပါတယ္။ ကားတိုင္းေပၚမွာ မ်က္ႏွာထားတင္းတင္းနဲ႔ လက္ နက္အျပည့္အစုံ၊ အီေကြးမင့္အျပည့္အစုံနဲ႔စစ္သားေတြ အျပည့္။ ေသနတ္ေတြမွာလဲ ဘက္နက္ေတြ အဆင္သင့္တပ္ထားလို႔။ တခ်ဳိ႕က ခါးမွာ မ်က္ရည္ယိုဗုံးေတြ အျပည့္ပတ္ထားလို႔။ ေရွ႕တန္းစစ္မ်က္ႏွာမွာ ကတုတ္က်င္းတခုခုကို အတင္းဝင္ေရာက္ သိမ္းဖို႔ အသင့္ျပင္ဆင္လာခဲ့တဲ့ ပုံစံမ်ိဳး။ စစ္သားတခ်ဳိ႕က ေနာက္ဆုံးကားေတြေပၚက ေပပါခြံႀကီးေတြကို ကားေအာက္ခ် လိုက္ၿပီး ေပတရာလမ္းမႀကီးေပၚမွာ စစ္ကားတန္းႀကီးရဲ႕ေနာက္ တန္းစီၿပီး ေထာင္ထားလိုက္ၾကတယ္။ ေရွ႕ကားေပၚက စစ္သားတခ်ဳိ႕လဲ ဆင္းလာၿပီး စက္႐ံုဂိတ္ဝအေပါက္နဲ႔ ဝါးတ႐ိုက္ေလာက္ အကြာမွာပဲ ေပတရာလမ္းမႀကီးေပၚ ကန္႔လန္႔ျဖတ္ ၿပီး မ်ဥ္းျဖဴသုံးေၾကာင္းကို စည္းသားေရးဆြဲလိုက္ၾကတယ္။ အဲဒီ မ်ဥ္းျဖဴသုံးေၾကာင္းရဲ႕ တလံကြာေလာက္မွာ ဘက္နက္တပ္ ေသနတ္ကိုင္စစ္သားေလးေယာက္ဟာ ရင္ေဘာင္တန္းၿပီး အသင့္အေနအထားနဲ႔ မတ္တပ္ရပ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ၊ တလံကြာေလာက္ဆီမွာ၊ ေနာက္တတန္း ေနာက္တတန္း ထပ္ၿပီး ထပ္ၿပီး မတ္တပ္ရပ္ေနၾကတယ္။ ဗိုလ္လုပ္တဲ့သူက ကား ေရွ႕ ေဘးမွာမတ္တပ္ရပ္ေနၿပီး လက္ထဲမွာ စကားေျပာစက္ကိုကိုင္ထားရင္း အဆက္မျပတ္ေမးးလိုက္ ေျဖလိုက္ သတင္းအပို႔ အယူေတြ လုပ္ေနတယ္။ ကားေပၚမွာလဲ လက္နက္ကိုင္စစ္သားေတြက အျပည့္။
စက္႐ံု အလုပ္သမားႀကီးေတြက အတြင္းစက္႐ံုေတြထဲကေန ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ တိုင္ေနၾကသလို၊ ဂိတ္ဝႀကီးအနီး အျပင္ ဝင္းထဲကေနလဲ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ အတိုင္အေဖါက္ညီညီ ေအာ္ေနၾကတယ္။ ဒီျမင္ကြင္းကို ျမင္ေနရတဲ့ ျပည္သူလူထုဟာ ရင္ထဲမွာ လွဳပ္ရွားမႈမ်ိဳးစုံနဲ႔ႏိုးၾကြေနၿပီး သပိတ္ေမွာက္အလုပ္သမားႀကီးေတြရဲ႕ တိုက္ပြဲကို စိတ္ေရာလူပါ အားေပးရင္း ရပ္ ၾကည့္ ေနမိၾကတယ္။ စစ္တပ္ကေတာ့၊ မ်ဥ္းသားထားတဲ့ လမ္းမအတြင္း ဆင္းမလာနဲ႔၊ လာတဲ့သူ ပစ္သတ္မယ္ ထိုးသတ္မယ္ ဆိုတဲ့အသြင္မ်ိဳးနဲ႔ ခပ္ထန္ထန္မ်က္ႏွာေၾကာကို ႏွစ္ဆတိုးၿပီး တင္းထားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္လဲပဲ သပိတ္ႀကီးကို ေထာက္ခံသူတေယာက္အျဖစ္၊ အားေပးသူတေယာက္အျဖစ္၊ ျပည္သူပရိသတ္ႀကီးၾကားမွာ ပါဝင္တည္ရွိ ရပ္ၾကည့္ေငးေမာ ေနမိတယ္။
ဂိတ္ဝတံခါးႀကီးေရွ ႔က ခုံေပၚမွာ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး တရားေဟာေနတဲ့ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္တဦးက ‘က်ေနာ္တို႔ဟာ ျငိမ္း ခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပ သပိတ္ေမွာက္ေနတာ ျဖစ္တယ္၊ က်ေနာ္တို႔အလုပ္သမားေတြရဲ႕ လိုလားခ်က္ေတြကို တရားမွ်တစြာ ေတာင္း ဆိုေနတာျဖစ္တယ္...’ ဆိုတဲ့အေၾကာင္းနဲ႔ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကို တခုခ်င္း ထပ္ၿပီး ရွင္းျပေနတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘတ္စ္ကားလိုင္းေတြလဲ ရပ္သြားလို႔ ကုန္းေၾကာင္းေလွ်ာက္ၿပီး ပလက္ေဖါင္းအတိုင္း ျပန္လာၾကရတဲ့၊ အင္းစိန္ ဖက္ကေန ၿမိဳ႕ထဲဖက္ဆီ ျပန္ၾကရမယ့္ ဝန္ထမ္းေတြ လက္လုပ္လက္စားေတြေရာ၊ တိေမြးကုတကၠသိုလ္ စက္မႈတကၠသိုလ္ တို႔ကေန သမိုင္းအေဆာင္ေတြဆီ ျပန္ၾကရမယ့္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြေရာ၊ ကမာရြတ္ဖက္ကေန အင္းစိန္ဖက္ သမိုင္း ဖက္ျပန္ၾကရမယ့္ ဝန္ထမ္းေတြ ေစ်းသည္ေတြပါ ဒီေနရာေရွ႕ေရာက္လာၾကေတာ့ ဒီလို ျမင္ကြင္းႀကီးမ်ိဳးကို ျမင္လိုက္ၾကရ ေတာ့ …
မတိုင္ပင္ရပဲနဲ႔ ရပ္ၾကည့္ပါဝင္လာၾကသူေတြလဲ တေျဖးေျဖးမ်ားလာတယ္။ လူအုပ္ႀကီးက ပိုပို မ်ားလာတယ္။ တခ်ဳိ႕လဲ ျဖတ္ သြားျဖတ္လာသေဘာ၊ တခဏ။ တခ်ဳိ႕လဲ ဘာမ်ား ဆက္ျဖစ္ၾကဦးမလဲ ေစာင့္ၾကည့္ခ်င္ၾကတဲ့သေဘာ သိခ်င္ၾကတဲ့သေဘာ ခပ္ၾကာၾကာ။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ အလုပ္သမားထုရဲ႕ တိုက္ပြဲႀကီးကို အားျဖည့္ေပးခ်င္ အားရွိေစခ်င္တဲ့ စိတ္ပိုင္းျဖတ္မႈမ်ိဳးနဲ႔။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ စစ္တပ္ကေန ဒီသပိတ္ေမွာက္အလုပ္သမားေတြကို အတင့္ရဲရဲ ဝင္ၿပီး အၾကမ္းမဖက္ဝံ့ေအာင္ အၾကမ္းမဖက္ ႏိုင္ေအာင္ အကာအကြယ္ေပးတဲ့သေဘာ ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့သေဘာ သေဘာထားအမ်ိဳးမ်ိဳး ခံစားမႈအဖုံဖုံနဲ႔ ရပ္ၾကည့္ေနၾက ပါတယ္။ လူထုပရိသတ္ႀကီးဟာ တေျဖးေျဖးမ်ားမ်ားလာေနတယ္။ သြားတဲ့သူသြား၊ လာတဲ့သူလာနဲ႔ လမ္းဟာ ပလက္ေဖါင္း ေဘး ႏွစ္ဖက္ႏွစ္ခ်က္မွာေတာ့ ပြင့္ေနေသးတယ္။ အလ်ဥ္မပ်က္ စီးေမ်ာ လွဳပ္ရွားေနပါတယ္။ အဲဒါကို စစ္တပ္က ဘယ္လို ျမင္မိၿပီး ဘယ္လိုသေဘာေပါက္လိုက္တယ္ မသိပါဘူး။ ဘာဒါဖက္က အေပါက္ကို သြားလို႔ လာလို႔ ျဖတ္သန္းလို႔မရေအာင္ ပိတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အတြင္းပိုင္းက လူအုပ္ႀကီးဟာ ရွိၿပီးသားအတိုင္း၊ ေက်ာက္ခ်ထားသလို အေသျဖစ္သြားရ ပါေတာ့တယ္။
ဘာဒါ မွတ္တိုင္အနားက တန္းစီးရပ္ထားတဲ့ စစ္ကားတန္းႀကီးရဲ႕အဆုံး၊ ဝါးႏွစ္႐ိုက္သာသာေလာက္မွာ လွိဳင္ရဲစခန္း ရွိပါ တယ္။ လမ္းမႀကီးရဲ႕ တဖက္ျခမ္းမွာေတာ့ စက္မႈရိပ္သာ ႏွစ္ထပ္တိုက္အေဆာက္အဦးေတြ တန္းစီၿပီး တည္ရွိေနပါတယ္။ အခ်ိန္က တေျဖးေျဖးနဲ႔ ညေန သုံးနာရီေက်ာ္ေလာက္ ရွိလာၿပီ။ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြက ညံေနဆဲ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ စကားေျပာစက္ကို လက္ကမခ်တမ္းကိုင္ၿပီး စကားေျပာေနတဲ့ စစ္ဗိုလ္က ဘယ္ကေန ဘာအမိန္႔ရ လိုက္သလဲ မသိပါဘူး။ တစုံတရာ လွမ္းေျပာလိုက္တယ္။ မ်က္ရည္ယိုဗုံးကိုင္ စစ္သားေတြက မ်က္ရည္ယိုဗုံးဝါဝါေတြကို ခါးကျဖဳတ္ၿပီး လက္ထဲကိုင္လိုက္ၾကတာ သတိျပဳလိုက္မိတယ္။ လူထုထဲမွာလဲ လွဳပ္ကနဲ ျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လွိဳင္ရဲစခန္းထဲက အဓိကရုဏ္းႏွိမ္နင္းေရးပုလိပ္ေတြဟာ လက္တဖက္မွာ ဒိုင္းျခင္းၾကား၊ လက္တဖက္မွာတုတ္ေတြကို ကိုယ္စီကိုင္ၿပီး ထြက္ လာတာ ခပ္ပ်ပ် ျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီဖက္ျခမ္းက နီးရာလူေတြကို လူအုပ္ႀကီးထဲကေန ျဖတ္သန္းရင္း ဘယ္ညာ ႐ိုက္ပါေတာ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ လူေတြဟာလဲ ေရွာင္ၾကတိမ္းၾက ျပန္ခုခံကာကြယ္ၾကနဲ႔ ဝုန္းကနဲ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ ျဖစ္သြား ပါတယ္။
ေရွ႕ဆုံးစစ္သားေတြဖက္က မ်က္ရည္ယိုဗုံး ႏွစ္လုံး၊ လူအုပ္ႀကီးဘက္ ေျပးဝင္လာပါတယ္။ တရွဴးရွဴး မီးခိုးေတြနဲ႔ မ်က္ရည္ ယိုဗုံးေငြ႔ၾကားမွာ လူထုပရိသတ္ႀကီးဟာ ပလက္ေဖါင္းေပၚကေန ေပတရာလမ္းမေပၚ ၿပိဳက်လာပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေသ နတ္သံ ႏွစ္ခ်က္ ထြက္လာတယ္။
‘ ပစ္ ၿပီ ေဟ့ ’ ဆိုတဲ့အသံ -
‘ က်ည္ မပါဘူး ’ ဆိုတဲ့ အသံ -
ေနာက္ေတာ့ တဒိုင္းဒိုင္းအသံေတြၾကားမွာ …
‘ ဟ…က်ည္ ပါတယ္ ဟ... ေရွ႕မွာ ထိသြားၿပီ ...ေသြးေတြနဲ႔ မေတြ႔ဘူးလား...’ ဆိုတဲ့အသံ
ေတြနဲ႔အတူ၊ စစ္တပ္ရဲ႕ လူထုႀကီးဆီကို ေပတရာလမ္းမတေလ်ာက္ တည့္တည့္ပစ္ခတ္ေနသံေတြၾကားမွာ က်ေနာ္လဲ ပလက္ ေဖါင္းေဘး ခုန္ခ်ဝပ္ေမွာက္လိုက္ရပါတယ္။ ဝပ္ရင္း ေမာ့္ၾကည့္လိုက္မိေတာ့ ေသြးေတြနဲ႔ ထိမွန္ထားတဲ့ လူတေယာက္ကို လူ သုံးေလးေယာက္က အတင္းဝင္ဆြဲေနတာ ျမင္လိုက္ရတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ မ်က္ရည္ယိုဗုံးက မီးခိုးေငြ႔ေတြ ဟပ္မိၿပီး၊ မ်က္ ရည္ေတြ ေတြေတြ ေတြေတြ ထြက္က်လာလို႔ ခပ္ဝါးဝါးျဖစ္လာရာကေန၊ စက္မႈရိပ္သာေတြဖက္ဆီ ဆုတ္ေျပးသြားရတဲ့ လူ အုပ္ ႀကီးၾကားထဲ က်ေနာ္လဲ ပါသြားရေတာ့တယ္။
အုတ္က်င္းဖက္ျခမ္း ပလက္ေဖါင္းေပၚက လူအုပ္ႀကီးကလဲ၊ လမ္းေဘးရွိ ေဆာက္လက္စတိုက္တခုက ပုံထားတဲ့ အုတ္နီခဲ ေတြနဲ႔ စစ္သားေတြဆီ ျပန္ပစ္ရင္း တရုန္းရုန္းျဖစ္သြားတယ္။ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပဲ၊ စစ္တပ္ရဲ႕ လမ္းမတည့္တည့္တေလ်ာက္ ပစ္ေနတဲ့ က်ည္ဆံေတြဟာလဲ ေလးဘက္ေလးတန္ဆီကို အဆက္မျပတ္ လွမ္းပစ္ေတာ့တာပါပဲ။ ရက္ရက္စက္စက္ကို လူ အုပ္ႀကီးေတြဆီ လွမ္းပစ္ေတာ့တာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ လမ္းေဘးက အိမ္ေပၚက ၾကည့္ေနၾကသူေတြဆီကိုပါ ဝင္မွန္ပါတယ္။ စက္မႈရိပ္သာ တိုက္တန္းေတြဖက္ဆီ အေျပးဆုတ္လာရတဲ့ က်ေနာ္တို႔လူအုပ္ႀကီးရဲ႕ ေခါင္းေတြေပၚမွာလဲ က်ည္ဆံေတြ တဝီ ဝီ ျဖတ္လာပါတယ္။
မ်က္ရည္ယိုဗုံးဒဏ္ေၾကာင့္ မ်က္လုံးေတြ နီ၊ မ်က္ရည္ေတြ က် ၊ စပ္ပူ စပ္ေလာင္ခံစားၾကရရင္း၊ စက္မႈရိပ္သာက တိုက္ခန္း ေတြထဲ ေျပးဝင္လာရပါတယ္။ ‘ေရေပးပါ … ေရေလး ေပးၾကပါ ခင္ဗ်ာ...’ လို႔ ေတာင္းသံေတြနဲ႔အတူ၊ ေစတနာႀကီးလွတဲ့ အိမ္ခန္းရွင္ေတြက ေရအိုးေတြ ခ်ေပးလို႔၊ ကိုယ့္ပုဆိုး ကိုယ္ဆုတ္ျဖဲၿပီး၊ အဝတ္စကို ေရထဲႏွစ္၊ မ်က္ႏွာ အုပ္သူ အုပ္ၾကရ ၊ အိမ္ရွင္ေတြက ခ်ေပးတဲ့ မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါ လက္ကိုင္ပုဝါအစေတြ ေရဆြတ္ၿပီး မ်က္ႏွာသုတ္ၾက မ်က္ႏွာသစ္ၾကနဲ႔ တ႐ုန္း႐ုန္း ျဖစ္သြားရပါတယ္။ က်ေနာ္လဲ ပုဆိုးစုတ္စ ေရႏွစ္ၿပီး မ်က္ႏွာကို ခဏခဏသုတ္ေပးေနရတယ္။
ဒီနားမွာဆက္ေနရင္ ဒီဘက္ေတြအထိ ဆက္တက္လာၿပီးရွင္းရင္၊ အဖမ္းခံၾကရႏိုင္တာေၾကာင့္ ခပ္သုတ္သုတ္ဆက္ထြက္ လာခဲ့ၾကေတာ့၊ ဒဏ္ရာရသူ ႏွစ္ဦးကို မႏိုင့္တႏိုင္ ေပြ႔ယူလာၾကတဲ့လူအုပ္တအုပ္နဲ႔ ကင္ပြန္းျခံ ကင္ပြန္းျခဳံေတြ ၾကား သြား တိုးပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ပါ ဝိုင္းကူၿပီးသယ္ေပးခဲ့ရပါတယ္။ တေယာက္က ဒူးကို ထိမွန္ထားၿပီး ေျခေထာက္ႀကီးဟာ လည္ ထြက္ေနပါတယ္။ ေသြးေတြကလဲ ဒလေဟာ ထြက္လို႔။ တေယာက္က ေပါင္ရင္းမွာ မွန္ထားတာပါ။
သမိုင္းေကာလိပ္ဖက္ဆီ ဆက္ထြက္လာခဲ့ၾကၿပီး ဒဏ္ရာရထားသူ ႏွစ္ဦးကို လမ္းေဘးမွာ ခဏခ်ထားရင္း၊ အဲဒီတုန္းက ဘယ္ကထြက္လာမွန္းမသိရတဲ့ ပလကအလုပ္သမားကားႀကီးတစီးကို လူအုပ္နဲ႔ လက္ျပတားလိုက္ၾကၿပီး နီးရာ ေဆး႐ံု ေဆးခန္းတခုခုကို ပို႔ေပးပါလို႔ အကူအညီေတာင္းကာ ဝိုင္းၿပီးတင္ေပးလိုက္ၾကပါတယ္။ တဦးကေတာ့ ဒဏ္ရာရသူရဲ႕ ညီ ေတာ္လို႔၊ သူလိုက္သြားမယ္ဆိုၿပီး ဒဏ္ရာရထားသူနဲ႔အတူလိုက္သြားမွ က်ေနာ္တို႔လဲ ရပ္ကြက္ထဲ ဟိုေကြ႔ သည္ေရွာင္ ဝင္ရင္း လူစုခြဲၿပီး ျပန္လာခဲ့ရပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ...
‘ ပုံ - သိန္းေအာင္၊ ရန္ကုန္တိုင္းျပည္သူ႔ေကာင္စီ ’ ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ထုတ္ျပန္လိုက္တဲ့ ပုဒ္မ ၁၄၄ အမိန္႔ေက်ညာခ်က္ အသံဟာလဲ ေနရာအႏွံ႔ကေန ထြက္ေပၚလာေနပါတယ္။ ျမန္မာ့အသံကေန တဆင့္၊ ကားေတြေပၚကေန တဆင့္ လွည့္လည္ ေအာ္ဟစ္ေက်ညာေနသံဟာ သပိတ္ေမွာက္အလုပ္သမားထုရဲ႕ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြအၾကားမွာ ပ်ာေလာင္ခတ္မွ် ထြက္ေပၚ လာေနခဲ့ပါတယ္။
မေရွးမေႏွာင္းမွာပဲ ...
‘ပုံ - ေအးကို ၊ တိုင္းမွဴး ၊ ရန္ကုန္တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ ’ဆိုတဲ့ ေက်ညာသံလဲ ထြက္ေပၚလာျပန္ပါတယ္။ စစ္မာန္ စစ္သံ တင္းတင္းနဲ႔ ေက်ညာလိုက္တဲ့ ရန္ကုန္တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ရဲ႕အသံဟာ စစ္ကားေတြေပၚက တဆင့္၊ ျပည္သူလူထုႀကီးကို အေပၚ စီးကေန ခ်ိမ္းေျခာက္ေနသလို ထြက္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ႏိုင္ငံေတာ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးစိန္ဝင္းရဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္မွာ ဆန္အလုံအေလာက္ရွိတဲ့အေၾကာင္း၊ ဆန္ျပႆနာ တစုံ တရာမရွိႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း ရွင္းလင္းေျပဆိုသံဟာ ျမန္မာ့အသံကေန ဆက္တိုက္လိုလို ထြက္ေပၚလာေနခဲ့ပါတယ္။
ညဖက္ေရာက္ေတာ့ သမိုင္းခ်ည္စက္ေရွ႕ဒီပစ္ခတ္မႈႀကီးေၾကာင့္ ေသြးေျမက်ရတာမွာ ေသေၾကထိခိုက္ ဒဏ္ရာရၾကရသူ ေတြ မနည္းလွေၾကာင္း၊ ဟိုက သည္က ထပ္ၿပီး ၾကားရပါတယ္။ က်ေနာ့္ေရွ႕မွာတင္ ျမင္လိုက္ရတာက ေလးေယာက္တိတိ။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ မျမင္လိုက္ရတဲ့ဘက္မွာက ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ရွိေလမလဲ မသိပါ။ ဒါ..ဇြန္လ(၆)ရက္ သမိုင္းခ်ည္စက္ေရွ႕က က်ေနာ့္ကိုယ္ေတြ႔ မ်က္ျမင္အျဖစ္အပ်က္တကြက္ပါ ။ ဒီ သမိုင္းခ်ည္စက္ေရွ႕က ေသြးေျမက်ခဲ့ရမႈ အျဖစ္အပ်က္ႀကီးဟာ ‘၇၄ - ဇြန္(၆)အလုပ္သမားအေရးေတာ္ပုံႀကီး’ ရဲ႕ ဘယ္ေတာ့မွ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လို႔မရႏိုင္မယ့္ ကနဦးအဖြင့္နိဒါန္းသဖြယ္လဲ ျဖစ္ ခဲ့ပါတယ္။
ဇြန္လ (၆) ရက္အေက်ာ္ (ရ) ရက္ေန႔အကူးမွာလဲ သမိုင္းခ်ည္စက္ေရွ႕က ပထမဆုံးေသြးေျမက်ခဲ့ရရာ ေနရာအနီးမွာပဲ ေနာက္ထပ္ ရက္ရက္စက္စက္ ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ႏွိပ္ကြပ္တာ ခံခဲ့ၾကရျပန္ၿပီး၊ ဆင္မလိုက္သေဘၤာက်င္းသပိတ္ကိုလဲ အတင္း ဝင္ေရာက္ပစ္ခတ္ၿဖိဳခြဲပစ္လို႔ ေသဆုံးရတဲ့ အလုပ္သမားေတြ ရွိခဲ့ရပါတယ္။ စစ္တပ္နဲ႔ဝင္ၿပီး အတင္းဖမ္းဆီးခံ ၾကရတာေတြ ကေတာ့၊ ဆႏၵျပတဲ့ စက္႐ံုအလုပ္႐ံုတိုင္းလိုလိုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အင္းစိန္မီးရထားစက္ေခါင္း႐ံု၊ အုတ္က်င္းဂံုနီ စက္႐ံု၊ ဆင္မလိုက္သေဘၤာက်င္း၊ ဘီပီအိုင္ေဆးဝါးထုတ္လုပ္ေရးစက္႐ံုနဲ႔ သမိုင္းခ်ည္စက္တို႔က အလုပ္သမားေတြ အမ်ား ဆုံးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အုတ္က်င္းဂံုနီစက္႐ံုက အဖမ္းအဆီးခံၾကရသူေတြထဲမွာ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြ စာေရးဆရာ ဖိုးေက်ာ့ တို႔လဲ ပါခဲ့ ပါတယ္။
ျပည္သူလူထုႀကီးရဲ႕ (၉ဝ ဒႆမ ၁၉)ရာခိုင္ႏွဳန္းေက်ာ္က တခဲနက္ေထာက္ခံဆႏၵျပဳထားၾကတဲ့ ‘၁၉၇၄- ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒ’ ဆိုတာႀကီးကို လူထုႀကီးတရပ္လုံးရဲ႕ အက်ိဳးပြားအတြက္ ေအာင္ျမင္စြာအေကာင္အထည္ေဖၚ အတည္ျပဳ ျပဌာန္း ႏိုင္ၿပီးၿပီလို႔ မိုးတလုံးေလတလုံးလိမ္ညာေႂကြးေၾကာ္ဟစ္ေအာ္ျပသေနဆဲ ကာလမွာပဲ၊ အသံေတာင္ မစဲေသးမီမွာပဲ၊ မဆလစစ္အစိုးရဟာ ဆန္ေတာင္းတဲ့အလုပ္သမားေတြကို က်ည္ဆံေတြပဲေပးၿပီး၊ သူတို႔ရဲ႕ စစ္အာဏာရွင္ ဘီလူးသရုပ္ကို အစြယ္ တျပဴးျပဴးနဲ႔ ျပသခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာမွ ကာလတခု ျခားၿပီး၊ စက္႐ံု အလုပ္႐ံု ဝန္ထမ္းတိုင္းကို တလလွ်င္ လူတကိုယ္ ဆန္(၅)ၿပီ ႏွဳန္း ထုတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီတိုက္ပြဲႀကီးရဲ႕ အက်ိဳးဆက္တခုလို႔ပဲ ေျပာရမွာပါ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ‘အလုပ္သမားေကာင္စီ’ ဆိုတဲ့ နာမည္အစား၊ ‘အလုပ္သမားအစည္းအ႐ံုး’ လို႔ နာမည္အသစ္ေျပာင္းၿပီး သ႑ာန္အရ ေျပာင္းလဲျပင္ဆင္ဖြဲ႔စည္းေပးတာေတြ လုပ္ခဲ့ရပါတယ္။
ဂုဏ္ေရာင္ေျပာင္တဲ့၊ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေပၚမွာ မွတ္တမ္းတင္ထားရမယ့္ ဒီ ‘ ဇြန္ ၆၊ အလုပ္သမားအေရးေတာ္ပုံႀကီး’ ဟာ ဗမာျပည္အလုပ္သမားလွဳပ္ရွားမႈ သမိုင္းမွာသာမက၊ ဗမာျပည္စစ္အာဏာရွင္ ဆန္႔က်င္ေရးသမိုင္းမွာေရာ၊ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရး လွဳပ္ရွားမႈသမိုင္းမွာပါ ထာဝရ ေမာ္ကြန္းထူထားခဲ့ရပါၿပီ။
အလုပ္သမားထုရဲ႕ ၈ုဏ္ေရာင္ေျပာင္တဲ့ တိုက္ပြဲဝင္စိတ္ဓါတ္ - ထာဝရ ဂုဏ္ေရာင္ ေျပာင္ပါေစ ...
ဇြန္(၆)စိတ္ဓါတ္ အဓြန္႔ရွည္ပါေစ ...
( ဝင္းတင့္ထြန္း )
ဇြန္လ၊ ၁၉၉၉
မွတ္ခ်က္။ ။ ဇြန္ (၆) အေရးေတာ္ပုံ ေငြရတုအထိမ္းအမွတ္၊ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္က ေရးသားခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါး ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ျပန္လည္ရွာေဖြကူးယူ႐ိုက္ႏွိပ္ေပးလိုက္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
http://naytthit.com
Posted by
HinLinPyin
at
19:45
0
comments
Labels: ေဆာင္းပါး
Wednesday, 27 May 2009
‘ သံတိုင္ၾကားက လေရာင္ ဆီ ... ’
( ဝင္းတင့္ထြန္း )
ေထာင္နန္းစံ ရ ေအာင္
ေထာင္ဖမ္းကာ အမႈ အလီလီဆင္ လို႔
အာဏာရွင္ ထင္ရာစိုင္းပုံ က
ရာဇဝင္ စာတင္ေအာင္ ရုိင္းၿပီ မို႔
အတိုင္းတိုင္း အနယ္နယ္မွာ
ကိုင္း - ၾကားလို႔မွ မဖြယ္မရာ ...၊၊
ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ - ဆိုတာ
ေအာင္လမ္း ႐ွဳ႕ခ်ီ ရာ လတမင္း ေပမို႔
လမင္းကို တိမ္အို ဖုံး ေသာ္လဲ
တိမ္ဖုံးေပမဲ့ သာ ျမဲ သာ ... ၊၊
နအဖ ဆိုတာ ကလိမ္ယုတ္ေတြ မို႔
တိမ္ပုပ္ ကေန ေမွာင္မဲရင္းသာပါ့
အိမ္ခ်ဳပ္ ကေန ေထာင္ထဲသြင္းပါ လို႔
လမင္းကို ေထာင္ဒဏ္ခ် ေပမဲ့
သံတိုင္ၾကားက လေရာင္ဟာ
အုတ္႐ုိးၾကားက လေရာင္ဟာ
တျဖာျဖာနဲ႔ ဝင္းပရင္း ...
ကမၻာကပါ ျမင္ရ ရင္း ... ၊၊
ၾကယ္နီ တို႔ -
ၾကယ္ဝါ တို႔ -
ၾကယ္ျဖဴ တို႔ -
ၾကယ္စင္တို႔ ေရ ...
အေမွာင္ေတြကို တကယ္မုန္းရင္ ျဖင့္ -
စု႐ုံးကာ ပိုင္ရာအလင္းေတြ နဲ႔
လမင္းအနား အတူယွဥ္ လို႔
ဒီ ေကာင္းကင္ ၾကည္စင္သစ္ရ ေအာင္
တိမ္ညစ္ တိမ္ေမွာင္ တိမ္လႊာပုပ္ တို႔ကို
ေတာထုတ္ ၿဖိဳ ခြင္း ...
( ကိုင္း - ) ျပ ၾက အလင္း ... ၊၊ ၊၊
( ဝင္းတင့္ထြန္း )
၂၇ - ၅ - ၂ဝဝ၉
(မတရားသျဖင့္ အမႈဆင္ ႐ုံးတင္ တရားစြဲဆိုျခင္း ခံေနရတဲ့၊ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္..သို႔ )
http://www.naytthit.com ... မွ
Posted by
HinLinPyin
at
06:45
0
comments
Saturday, 23 May 2009
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုဖမ္းထားၿပီးေနာက္ ငယ္ထိပ္ေႁမြေပါက္သလိုျဖစ္ေနတဲ့နအဖ
(ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း)
နအဖအဖို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဒီလိုဖမ္းဆီးရံုးတင္ဖို႔ အခြင့္အေရးရသြားတာ - ဒါမွမဟုတ္ သူတို႔ရဲ႕လုပ္ႀကံမႈေအာင္ျမင္ သြားတာဟာ နအဖအဖို႔ႏိုင္ငံေရးအရ လက္ဦးမႈရသြားတယ္လို႔ ယူဆစရာရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လက္ေတြ႔ဆက္ျဖစ္လာတာေတြနဲ႔ ျဖစ္လာႏိုင္တာေတြကို ျပန္ေတြးလိုက္ေတာ့ ဒါဟာနအဖအဖို႔ ကံေကာင္းတာလား၊ ကံဆိုးတာလားစဥ္းစားစရာ ျဖစ္ေနပါ တယ္။
စစ္အစိုးရအေနနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လူထုနဲ႔အဆက္ျဖတ္ေရးဟာ သူ႔တသက္ကိုယ့္တသက္လုပ္ရမယ့္ကိစၥလို႔ သတ္ မွတ္ထားၾကဟန္ တူပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေနအိမ္ခ်ဳပ္သက္တမ္းေစ့တဲ့အခါမွာ အခု ဒီေဖာက္ထြင္းမႈမွာ အိမ္ရွွင္ကို စြဲခ်က္တင္၊ ေထာင္ခ်ဖို႔ လုပ္ႀကံေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔တြက္ထားတာေတြထဲမွာ မပါတာေတြ ဆက္တိုက္ျဖစ္လာေနလို႔ ဗိုလ္သန္းေရႊတေယာက္ ထိုင္ေနအေကာင္းသားလို႔ ဆိုရမလိုျဖစ္ေနပါၿပီ။
အိမ္ျဖဴေတာ္မွာ အိုဘားမားတက္လာတဲ့ေနာက္ နအဖအစိုးရဟာ သူတို႔ေဖာက္ခ်င္ေနတဲ့ ေရႊႊလမ္းေငြလမ္းေတာ့ျဖင့္ ေပါက္ ေတာ့မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထင္စားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည့္ကို ရံံုးတင္တဲ့ ဒီကိစၥတခုတည္းနဲ႔ပဲ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ “ဆုခ်တာခံရမလား ထင္လို႔ဝင္သြားတာ၊ ထိပ္ခ်တာခံလိုက္ရတယ္” ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္သြားပါတယ္။ ကုလ သမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းကလည္း နအဖကို ကေလးေငါက္သလို အျပစ္တင္တာခံလိုက္ၿပီး ကုလသမဂၢလံုၿခံဳေရး ေကာင္စီကေတာင္ ဒီကိစၥအတြက္ စိတ္ပူတဲ့အေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဗမာႏိုင္ငံရဲ႕ကိစၥကိုေျပာခဲလွတဲ့ တရုတ္ တို႔၊ အာစီယံတို႔ကေတာင္ “ပညာေပး” တာခံေနရပါၿပီ။ ေနာက္ၿပီး ဂ်ပန္လိုႏိုင္ငံကိုရွွင္းျပရ၊ ထိုင္းနဲ႔ကေတာက္ကဆျဖစ္ရ၊ ဒါ့အျပင္ အီးယူကဘာမ်ား ေျပာလာဦးမလဲ၊ တျခားႏိုင္ငံေတြကဘာေတြ ေျပာဦးမလဲဆိုၿပီး ထမင္းလံုး တေစၧေျခာက္တာ ညတိုင္း ခံေနရပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ သံခင္းတမန္ခင္းအရ၊ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးအရ နအဖအဖို႔ အႀကီးအက်ယ္ နစ္နာရတဲ့ ဘယ္သူမျပဳမိမိမႈ ျဖစ္ပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည့္ကိုရံုံုးတင္လိုက္တာဟာ နအဖဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြအတြက္ ဝမ္းသာစရာလား၊ စိတ္ညစ္စရာလား ဆိုတာကို သိခ်င္ရင္ ရန္ကုန္နဲ႔ တျခားၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ လံုၿခံဳေရးေတြအျပည့္ ယူ ေနရတာကိုၾကည့္ရင္ သိႏိုင္ပါတယ္။ ပဒူအံုကို တုတ္နဲ႔ထိုးမိသလို ျဖစ္ဖို႔မ်ားေနပါၿပီ။ တကယ္လို႔ သာ ဒီကိစၥေၾကာင့္လူထုအံုႃကြလာတယ္ဆိုရင္ ဘယ္သူကေသြးထိုးေပးလို႔၊ ျပည္ပက ေျမွာက္ေပး လို႔ စသျဖင့္ ေျပာလို႔မရတာ ေသခ်ာေနပါၿပီ။ ဗမာျပည္မွျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေရးကိစၥေတြ မွန္သမွ်ဟာ အုပ္စုိးသူမ်ားဖက္က မေတာ္မတရားလုပ္တဲ့အတြက္ ေပၚထြက္လာတာေတြ ခ်ည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာတရားပါ။ စားဝတ္ေနေရးနဲ႔လံုးခ်ာလိုက္ေနတဲ့ ျပည္သူလူထုဟာ အလကားေနရင္း လမ္း ေပၚ ထြက္ၿပီး ကိုယ့္ဒုကၡကိုယ္မရွာၾကပါဘူး။ သံဃာေတာ္မ်ားလည္း အလားတူပါပဲ။ ဒီလို တိုင္း ျပည္အတြက္အေရးပါတဲ့အမႈႀကီးတခု၊ ႏိုင္ငံတကာကလည္း အာရံုုစိုက္မယ့္ အမႈမ်ိဳးကို ဖန္တီးလိုက္ရတာဟာ တကယ္ေတာ့ နအဖအတြက္ေျပာရင္လည္း မရဲပဲကြၽဲၿပဲစီးရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ သံတမန္ေလာကကိုဟန္ျပအေနနဲ႔ တရက္ထဲသာ တရားရံုုး တက္ခြင့္ျပဳခဲ့ေပမဲ့ က်န္တာအားလံုးကို ေထာင္ထဲမွာတံခါးပိတ္စစ္ေဆးေနပါတယ္။ ဒါဟာသူတို႔ဖက္က က်ိဳးေၾကာင္း မခိုင္လံု ေၾကာင္း၊ မရိုုးသားႏိုင္ေၾကာင္း ဝန္ခံတာတမ်ိဳးလို႔ ယူဆရင္ရပါတယ္။
အခုေတာ့ အမႈကို လူအမ်ားေရွ႕႔ေမွာက္မွာ စစ္ေဆးေရး ဆို တဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ဟာ က်ယ္ေလာင္သထက္က်ယ္ေလာင္ လာေနပါၿပီ။ အစိုးရျပတဲ့သက္ေသေတြကို စစ္ေဆးၿပီးခဲ့ သေလာက္အရဆိုရင္ ဥပေဒအရ နအဖမုခ်ရံႈးမွာပါ။ သူတို႔ ဖက္က သက္ေသေတြရဲ႕အစစ္ခံခ်က္ေတြဟာ သူတို႔အတြက္ အေထာက္အကူ လံုးဝမျပဳပါဘူး။ တကယ္ဆိုရင္ တရားခံျပ သက္ေသေတြကိုေတာင္ စစ္ေနဖို႔ မလိုေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ နအဖဟာ သိုးကိုမျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ စားခ်င္ တဲ့ ဝံပုေလြလိုပဲ “နင္မဟုတ္ နင့္အေဖပဲ” လို႔ ေျပာၿပီး အျပစ္ေပးဖို႔လံုးပမ္းမွာပါပဲ။ ဒါမ်ိဳးကို ေထာင္ထဲမွာ တံခါးပိတ္ စစ္ေဆးတဲ့ ရံုုးမ်ိဳးမွာလုပ္ရတာ ပိုလြယ္ကူပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕အမႈကို အမ်ားျပည္သူတက္ေရာက္ နားေထာင္ႏိုင္တဲ့ တရားရံုုးမွာ စစ္ေဆးေရးဟာ တရားမွ်တမႈအတြက္ အင္မတန္မွ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္တရားခြင္ကို လူထုမ်က္ေမွာက္ေရာက္ေအာင္ ေတာင္းဆိုၾကရပါမယ္။ ဒါဟာ တရားမွ်တ၊ က်ိဳးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္တဲ့အျပင္ လူတိုင္းသေဘာ တူႏိုင္တဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လတ္တေလာလႈပ္ရွွားမႈမွာ ထိပ္တန္းတင္ရမယ့္ ေတာင္းဆိုခ်က္၊ ေႄကြးေၾကာ္သံ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီတခါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည့္ကို ရံံုးတင္တဲ့ကိစၥဟာ ၂ဝ၁ဝ ေရြြးေကာက္ပြဲကိုဝင္ဖို႔ ျပင္ေနတဲ့လူေတြအတြက္ေတာ့ အေတာ္ ေလး အၾကပ္ရိိုက္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ နအဖလုပ္လိုက္တာက သူတို႔ကို ယမ္းေခ်းပန္းတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ သာ သူတို႔အေနနဲ႔ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္တဲ့သေဘာထားေပးဖို႔ ေမးျမန္းေတာင္းဆိုလာရင္ သူတို႔ဟာ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေခါင္းေရွွာင္ ခ်င္ၾကမွာပါ။ နအဖအလိုကို လိုက္ေျပာရင္ မဲရမွာကိုထိခိုက္မယ္၊ နအဖကိုဆန္႔က်င္ရင္ ေရြြးေကာက္ပြဲဝင္ခြင့္ေတာင္မွ ရခ်င္မွ ရမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီကိစၥမွာ တတိယအင္အားဆိုသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေျပာဖို႔ေခါင္းေရွွာင္ေနၾကပါတယ္။ ဒါဟာ ၂ဝ၁ဝ ေရြြးေကာက္ပြဲေနာက္ပိုင္း ဒီမိုကေရစီအတြက္ ေလ့က်င့္ေနတာလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
သူတို႔နဲ႔ေျပာင္းျပန္၊ ျပည္သူလူထုကေတာ့ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ကိုယ့္ခံစားခ်က္၊ ကိုယ့္အျမင္ေတြကို ရဲရဲတင္းတင္းပဲ ေဒါသနဲ႔ ေျပာေနၾကပါတယ္။ သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ေတြေဖာ္ျပေနၾကပါတယ္။ ဒီလိုအေျခအေနမွာ အခ်ိန္မေရြြး ေပါက္ ကြဲထြက္ႏိုင္တယ္ဆိုတာကို ဗမာျပည္အေရးနားလည္သူတိုင္း ေတြးမိၾကမွာပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အမႈ ဆင္ၿပီးတင္တာ ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတဲ့ေမးခြန္းမ်ိဳးကို ဘယ္သူကမွ အခ်ိန္ကုန္ခံ ေဆြးေႏြးမေနၾကေတာ့ပါဘူး။ ဘာကို-ဘယ္လို လုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲဆိုတာကိုပဲ ေဆြးေႏြးၾကမွာပါ။ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ၊ သံဃာ၊ ေက်ာင္းသား၊ အလုပ္သမား၊ လယ္သမား၊ ၿမိဳ႕ေနဆင္းရဲသား၊ စာေရးစာခ်ီဝန္ထမ္း၊ ပညာရွွင္၊ ကုန္သည္ပြဲစား၊ စစ္ဗိုလ္စစ္သား၊ အိမ္ရွွင္မ၊ မေျပာပဲဘယ္သူမွ မေနပါ ဘူး။
ဒီအေျခအေနကို နအဖအစိုးရလည္း မသိတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔အတြက္ အနည္းဆံုးေရြြးေကာက္ပြဲ ျပင္ဆင္တဲ့ ကာလနဲ႔ က်င္းပတဲ့ကာလမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လူထုထဲမွာ မလႈပ္ရွွားႏိုင္ေအာင္လုပ္ထားဖို႔က ပိုအေရးႀကီးေနပါ တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ သူတိုဖက္က ၾကည့္ရင္လည္းေသေျမႀကီး-ရွွင္ေရႊထီး လုပ္လိုက္ရတာပါ။ သူတို႔က အမႈကိုအျမန္ၿပီးျပတ္ ေအာင္ တက္သုတ္ရိိုက္စစ္ေနတာ၊ ကေမ်ာသံုးပါးစြဲခ်က္တင္တာတို႔ကို ေထာက္ၾကည့္ရင္ နအဖစစ္ဗိုလ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ေျခာက္ျခား ေနတယ္ဆိုတာ အတိုင္းသားေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။
(ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း)
http://naytthit.com မွ ..
Posted by
HinLinPyin
at
16:50
0
comments
Labels: ေဆာင္းပါး
" ဖိနပ္အသစ္နဲ႔ စပ်စ္သီးခ်ဥ္မ်ား "
|
(စိုးေနလင္း) |
Posted by
HinLinPyin
at
16:47
0
comments
Labels: ကဗ်ာ
Wednesday, 20 May 2009
Sunday, 17 May 2009
စစ္အာဏာရွင္အစိုးရဲ႕သက္ကယ္ေဆးလား သက္ေပ်ာက္္ေဆးလား
(စိုးေနလင္း)
တိုက္ဆိုင္တာကလည္း အေတာ္ေလးတိုက္ဆိုင္တယ္လို႔ ဆိုရပါ မယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ ထားတဲ့ ဥပေဒပုဒ္မက တရား၀င္ခြင့္ျပဳထားတဲ့ ကာလကလည္း ျပည့္လုဆဲဆဲျဖစ္ေနၿပီဆိုတာ အားလံုးအသိျဖစ္ပါတယ္။ စၿပီးဖမ္း ဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတဲ့ အခ်ိန္တံုးကလည္း ဥပေဒနဲ႔ညီညြတ္ခဲ့တာ ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လက္နက္နဲ႔အာဏာကိ္ုခ်ဳပ္ကိုင္ၿပီး ဥပေဒအရလုပ္တာပါလို႔ ျပည္သူလူထုနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာကို ဇြတ္လိမ္ လည္ထားတဲ့အတြက္ အဲဒီသူတို႔သံုးထားတဲ့ ဥပေဒဆိုတာအရပဲ တရားဥပေဒကို ေလးစားလိုက္နာတတ္ၾကတဲ့ ျပည္သူလထုနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ကန္႔ကြက္ေတာင္းဆိုေနခဲ့ၾက တာလည္း ကာလၾကာျမင့္ခဲ့ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ တႏွစ္ၿပီးတႏွစ္သက္တမ္းတိုးလာခဲ့တာ ခုသက္တမ္းထပ္တိုးဖို႔ ဥပေဒအရကိုပဲ လုပ္လို႔မရေတာ့တဲ့အေျခအေန ေရာက္လာခဲ့ပါၿပီ။ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ဥပေဒ ပညာရွင္ေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာကလည္း ဥပေဒနဲ႔အညီ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လႊတ္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆို ဖိအားေပးေနခဲ့ပါၿပီ။ အဲဒီအခ်ိန္နဲ႔ကြက္တိ တိုက္ဆိုင္ေနတာေတြ႔ရပါတယ္။ ...
Posted by
HinLinPyin
at
00:52
0
comments
Friday, 15 May 2009
Thursday, 14 May 2009
သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းနဲ႔တိုင္းရင္းသားအေရး

(ဂါမဏိ)
ရခိုင္တိုင္း ရင္းသားေတြ အႀကီးအက်ယ္ႀကိဳဆို ေထာက္ခံတဲ့ ဗမာေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏွစ္ေယာက္ဘဲရွိမယ္ထင္ပါတယ္။ ဗမာအမ်ဳိးသမီးေတြတင္မက တုိင္းရင္းသူအမ်ဳိးသမီး ေတြကပါ သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္းသြားရာလမ္းမွာ ဆံပင္ျဖန္႔ခင္းေပးတာေတြ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေတြကိုၾကည့္ျခင္း အားျဖင့္ ျပည္တြင္းကတိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း ဆက္ဆံေရးအေနအထားကို အလြယ္တကူသိ ႏုိင္ပါတယ္။ ...
Posted by
HinLinPyin
at
02:51
0
comments
Labels: ေဆာင္းပါး
၂ဝ၁ဝ၊ အရာရွိငယ္နဲ႔ အသိဂလိုဘယ္
(ဂါမဏိ)
၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲ၊ ၁၄ ႏွစ္ၾကာအမ်ဳိးသားညီလာခံနဲ႔ ၂ဝဝ၈ ဆႏၵခံယူပြဲအေတြ႔အၾကံဳေတြ ရထားတဲ့ စစ္အုပ္စုဟာ ၂ဝ၁ဝ ပြဲမွာေတာ့ အတိုက္အခံေတြ ဘယ္လိုမွေနရာမရေအာင္ လုပ္ဖို႔ စီစဥ္ျပင္ဆင္ထားမွာ ေျမႀကီးလက္ခတ္ မလြဲပါဘဲ။ ေနာင္မွာ ေယာင္းမျမင္းစီးထြက္လို႔ ပြဲပ်က္ႏိုင္တဲ့ ႐ူးေၾကာင္မူးေၾကာင္လက္ကိုင္ဒုတ္ေတြကိုေတာင္ ေနရာေပး မယ့္အလားအလာ မရွိပါဘူး၊ အခ်ိန္တခု အသံုးခ် လူမိုက္ေမြး တာေလာက္ဘဲလုပ္ၿပီး ဘုရားၿပီး ျငမ္းဖ်က္ခံရမွာ ျမင္ေယာင္ ပါေသးတယ္။ စစ္အုပ္စုဆိုတာ ကိုယ့္လူရင္း ကိုယ့္စက္႐ုပ္ကလြဲၿပီး တျခား ဘယ္သူ႔ကိုမဆို ဦး ၄ စာရင္းထဲထည့္တဲ့ အစြန္းေရာက္စစ္အာဏာ မူရင္းစြဲဝါဒီ Military Fundamentalist ျဖစ္ပါတယ္။ သမိုင္းတ ေလွ်ာက္မွာ ဗိုလ္လက္်ာ၊ ဗိုလ္တင္ထြဋ္၊ ဗိုလ္ေစာၾကာဒိုး၊ ဗိုလ္စမစ္ဒြန္း၊ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ၊ ဗိုလ္ေအာင္ေရႊ၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္ၾကည္ေမာင္၊ ဗိုလ္ေစာျမင့္၊ ဗိုလ္ တင္ေဖ၊ ဗိုလ္စိန္ျမ၊ ဗိုလ္ေမာင္ေရႊ၊ ဗိုလ္တင္ဦး (ယခု NLD)၊ ဗိုလ္ထြန္းလင္းနဲ႔ မဆလအတြင္းေရးမွဴးအဖြဲ႔၊ ဗိုလ္တင္ဦး (မ်က္မွန္)၊ ဗိုလ္ေစာေမာင္၊ ဗိုလ္ထြန္းၾကည္-ဗိုလ္ေက်ာ္ဘနဲ႔ နဝတတိုင္းမွဴး တပ္မွဴးေဟာင္းအဖြဲ႔၊ ဗိုလ္တင္ဦး(တြင္း-၂)၊ ဗိုလ္ေနဝင္း နဲ႔ မဆလ-တစညတပ္မွဴးေဟာင္းအဖြဲ႔၊ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ စသျဖင့္ အထင္အရွား ရွိပါတယ္။ အခု ၂ဝ၁ဝ အတြက္ျပႆနာက အတိုက္အခံအျဖစ္ ျပည္တြင္းျပည္ပက သိထားၾကတဲ့ အဲန္အယ္လ္ဒီေတြ၊ ေက်ာင္းသားေတြ၊ တုိင္းရင္းသားေတြ မ ဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေတြကို ဗိုလ္သန္းေရႊရဲ႕ကိုယ္ပိုင္ အထူးသီးသန္႔ ၾကပ္ေျပးၿမိဳ႕ေတာ္ သစ္ႀကီးက မဟာလႊတ္ေတာ္သစ္ႀကီးမွာ စတိသ ေဘာေတာင္ ေျခခ်ခြင့္မေပးဖို႔ အညႇိဳးတႀကီးနဲ႔ ျပတ္ျပတ္သားသား ဆံုးျဖတ္စီစဥ္ထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ ဒီ့ထက္ဆိုးတဲ့ ျပႆနာကို ဗိုလ္သန္းေရႊတေယာက္ မေရွာင္ႏိုင္မလႊဲႏိုင္ ရင္ဆိုင္ေနရပါၿပီ။ ...
Posted by
HinLinPyin
at
02:47
0
comments
Labels: ေဆာင္းပါး
Wednesday, 6 May 2009
သမာသတိနဲ႔ သတၱိရွိတဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္
(စိုးေနလင္း)
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ရတဲ့ ကိစၥကေတာ့ အေရးအႀကီးဆံုး ဆံုးျဖတ္ရတဲ့ ကိစၥပါ။ တရား၀င္ပါတီျဖစ္တဲ့အျပင္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ တပါတီထဲအစိုးရဖြဲ႔ႏိုင္ေလာက္တဲ့ မဲအေရအတြက္ထက္ အမ်ား ႀကီးပိုရရွိခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲအနုိင္ရ ပါတီတရပ္အေနနဲ႔ ဒီမိုကေရစီရဲ႕အေျခခံအက်ဆံုးျဖစ္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲကို ၀င္မလား မ၀င္ဘူးလား လို႔ဆံုးျဖတ္ရတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ နုိင္ငံေရးပါတီတခုအေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကို ျဖတ္သန္းရ မွာဟာ သဘာ၀ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ... အျပည့္အစံုသို႔
Posted by
HinLinPyin
at
18:51
0
comments
Labels: ေဆာင္းပါး
Saturday, 2 May 2009
Monday, 27 April 2009
အေမရိကန္ျမန္မာဆက္ဆံေရးတင္းမာမႈ ေလ်ာ့က်လာမႈအေပၚ တ႐ုတ္၏စိုးရိမ္မကင္းျဖစ္မႈ
http://naytthit.com မွ ကူးယူေဖၚျပပါသည္။
(အီးေမးမွရေသာ ဘာသာျပန္ေဆာင္းပါးတပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္)
(The Institute of International Studies at Fudan University, Shanghai, China က Asistant professor Jian Junbo ရဲ့ အေမရိကန္ - ျမန္မာ ဆက္ဆံေရးအေပၚ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံရဲ့ သေဘာထားကို သံုးသပ္ထားတဲ့ ေဆာင္းပါးကို ပရိတ္သတ္ တဦးက ဘာသာ ျပန္ၿပီး သူ႕ သံုးသပ္ခ်က္နဲ႕အတူ ေပးပို႔လာလို႔ တင္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ ေနရာေတြမွာေတာ့ စာေရးသူရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ စာဖတ္ ရတာ ပိုေခ်ာေအာင္ ျပင္ထားပါတယ္။)
၂၀၀၉ ဧၿပီလ အေစာပိုင္းက အေမရိကန္၏ အေရွ႕ေတာင္ အာရွဆိုင္ရာ႐ံုး ဒါ႐ိုက္တာ Stephen Blake ကို ျမန္မာသို႔ သံတမန္ အျဖစ္ ေစလႊတ္ခဲ့ရာ အဲဒီလို ေစလႊတ္တာဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ခုႏွစ္ႏွစ္ အတြင္းမွာ ပထမဆံုး အႀကိမ္ ျဖစ္ပါသည္။ ဧၿပီလ ထဲမွာပဲ US Deputy Secretary of State James Steinberg က “ျမန္မာႏုိင္ငံကို အထီးက်န္ ေစျခင္းကေန ကင္းလြတ္ေစဖို႔အတြက္ အာရွေဒသတြင္း အျခား ႏိုင္ငံမ်ား ႏွင့္အတူ ဘံုဗ်ဴဟာတခု ခ်မွတ္ႏုိင္ဖို႔ ၀ါရွင္တန္က ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္” ဟု ေျပာခဲ့သည္။
အခုလို အေျခအေန မ်ိဳးနဲ႔ ေျပာင္းလဲမႈ ေတြဟာ သမၼတဘုရွ္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ကာလတုန္းက ဘယ္တုန္းကမွ မရွိခဲ့ဘူးပါ။ ဘုရွ္ လက္ထက္က ျမန္မာအေပၚ ဒီမိုကေရစီ ေျပာင္းလဲေရးကို ဖိအားေပးမႈ ႏွင့္ အျပင္းအထန္ ဆန္႔က်င္ ႐ံႈ႕ခ်မႈ တို႔သာ ရွိခဲ့သည္။
လက္ရွိ အေျခအေနေတြ အရ သမၼတ အိုဘားမားရဲ့ အစိုးရဟာ အရင္ သမၼတ လက္ထက္က ျမန္မာ ႏွင့္ "axis of evil" ဟု ဘုရွ္က ေခၚ ခဲ့ေသာ အီရန္၊ အီရတ္ ႏွင့္ ေျမာက္ကိုရီးယား တို႔အေပၚ ထားတဲ့ မူ၀ါဒနဲ႕ လံုး၀ ေျပာင္းလဲ က်င့္သံုးေနသည္။ ။ ဥပမာ အေနနဲ႔ - မၾကာခင္ ကပင္ အိမ္ျဖဴေတာ္မွ တီဟီရန္ (အီရန္) အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးပြဲကို လည္းေကာင္း၊ ခိုင္မာတဲ့ အျပန္အလွန္ ဆက္သြယ္မႈ ႏွင့္အတူ ၿပံဳးယမ္း (ေျမာက္ကိုရီးယား) ၏ ေျခာက္ႏုိင္ငံ ေဆြးေႏြးပြဲကို လည္းေကာင္း အာ႐ံုစိုက္ လာေၾကာင္းကို ျပသခဲ့ သကဲ့သို႔ က်ဴးဘား ကိုလည္း အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္ အဖြဲ႔၀င္ (ဥပေဒျပဳ လႊတ္ေတာ္အမတ္) တဦးကို ေစလႊတ္ခဲ့သည္။
အေပၚယံအားျဖင့္ အိုဘားမား၏ ႏုိင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒဟာ ၎အရင္ သမၼတ၏ မူ၀ါဒကို လ်င္ျမန္စြာ လံုလံုးလ်ားလ်ား ေျပာင္းလဲလိုက္ဟန္ ရွိပါသည္၊ သို႔ေသာ္ ဤေျပာင္းလဲမႈေတြ အားလံုးဟာ အုပ္ခ်ဳပ္မႈနည္းဗ်ဴဟာ ပံုစံအသစ္၏ အစိတ္အပိုင္း တခ်ဳိ႕သာ ျဖစ္ပါသည္။ အိုဘား မား လက္ထက္မွာ ႏုိင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒဟာ ျဖစ္လာမွ တံု႔ျပန္ျခင္းထက္ ျဖစ္ေအာင္ အေျခအေနကို ဖန္တီး ယူမႈကို အေျခခံေသာ ခိုင္ၿမဲေသာ ႏုိင္ငံတကာဆိုင္ရာ တရားမွ်တမႈ ႏွင့္ သမၼတဘုရွ္ လက္ထက္မွာ ေလ်ာ့နည္း ဆုတ္ယုတ္ လာခဲ့ရသည္ ဟု ဟီလာရီ ကလင္တန္ (Secretary of State) က ေျပာခဲ့ေသာ “soft power or smart power” ကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးကို ဦးတည္ လာခဲ့သည္။
အိုဘားမားက သမၼတဘုရွ္ လက္ထက္မွာ မ်ားစြာအားနည္း လာခဲ့ရတဲ့ တကမာၻလံုး ဆုိင္ရာ ဦးေဆာင္မႈ အခန္းက႑ကို ပိုမိုခိုင္ၿမဲ တည္တံ့ေစဖို႔ အတြက္ အေမရိကန္၏ ႏုိင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒ ခ်ိန္ခြင္ကို ယခင္ႏွင့္မတူ တျခား ဦးတည္ခ်က္ကို ဦးတည္ေျပာင္းလဲေနဟန္ ရွိပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ဘုရွ္လက္ထက္က ေခါင္းေဆာင္မႈ အပိုင္း၏ အဓိက အားနည္းခ်က္မွာ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ အီရတ္အေပၚ စစ္ေရးအရ က်ဴးေက်ာ္မႈပင္ ျဖစ္သည္။ လက္ရွိ လကၡဏာ ႏွင့္ အေျခအေန ေတြအရ ေျပာင္းလဲမႈ မ်ားသည္ ယခင္ ဘုရွ္ လက္ထက္က ဆံုး႐ွံဳးခဲ့ေသာ ညင္သာ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေသာ လႊမ္းမိုးမႈကို ျပန္လည္ ရရွိဖို႔ အတြက္ ျဖစ္ဟန္ ရွိသည္။ အထက္ပါ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ အိုဘားမား ၏ ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ မူ၀ါဒ အသစ္ဟာ ၁၉၇၀ ႏွစ္လယ္ပိုင္း ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲ ၿပီးကတည္းက ဆံုး႐ွံဳးခဲ့ေသာ အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ လႊမ္းမိုးမႈကို ျပန္လည္ ရယူႏုိင္ဖို႔ ဆိုတာကို ျမင္သာ ႏုိင္ပါသည္။
ပထ၀ီႏိုင္ငံေရး အရလဲ အိုဘားမား၏ မူ၀ါဒဆိုင္ရာ ဦးတည္မႈမ်ားဟာ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ေဒသတြင္း အင္အားညီမွ်မႈကို စိန္ေခၚမႈ တရပ္ ျဖစ္ေလမလားဟု ေမးခြန္း ထုတ္စရာလဲ ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ၎အျပင္ အေမရိကန္၏ မူ၀ါဒဆုိင္ရာ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားဟာ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ၏ အိမ္နီးခ်င္း အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္သည့္ တ႐ုတ္ႏွင့္ အိႏၵိယ ကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံမ်ားအတြက္ အာ႐ံုစိုက္စရာ ျဖစ္ေနပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္လဲ အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ မူ၀ါဒအသစ္ဟာ ကမာၻမွာ အေမရိကန္၏ ပံုရိပ္ကို ႀကီးျမင့္လာေစ႐ံုသာမက ၀ါရွင္တန္က ညီညြတ္အဆင္ေျပစြာႏွင့္ ေအာင္ျမင္စြာေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေသာ ေဒသတြင္းပထ၀ီႏိုင္ငံေရး တည္ေဆာက္မႈ ပံုစံအတြက္ ေျပာင္းလဲမႈတရပ္လဲ ျဖစ္ေပသည္။
မၾကာေသးခင္ ႏွစ္မ်ားအတြင္း အေမရိကန္သည္ အာဖဂန္နစၥတန္ အၾကမ္းဖက္ တိုက္ဖ်က္ေရး၊ အီရတ္၊ ပါကစၥတန္ႏွင့္ အခ်ိဳ႕ေနရာရွိ စစ္ပြဲတို႔ျဖင့္ အလုပ္မ်ား ေနခဲ့သည္။ ၎ အေျခအေနမ်ားကပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚ အေမရိကန္၏ လူ႔အခြင့္အေရး၊ ဒီမိုကေရစီ ေဖာ္ ေဆာင္ေရးႏွင့္ အစိုးရႏွင့္ သေဘာထား ကြဲလြဲသူမ်ားကို လႊတ္ေပးေရး စေသာ ေတာင္းဆိုမႈ မ်ားႏွင့္အတူ ရန္လို ဖိႏွိပ္ၿပီး တြန္းအားေပး လိုေသာ မူ၀ါဒမ်ိဳးကို ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ လက္ေတြ႔မွာ အေမရိကန္ အေနႏွင့္ ဤ ရန္လို ဖိႏွိပ္လိုၿပီး တပါတီ အာဏာရွင္ စနစ္ကို ဆန္႔က်င္ေရး မူ၀ါဒမ်ားျဖင့္ အထီးက်န္ ႏိုင္ငံမ်ားကို လက္ေလ်ာ့ လိုက္ေလ်ာေစမႈ အပါအ၀င္ မည္သည့္ အက်ိဳးအျမတ္ကိုမွ် မရ ရွိခဲ့ေပ။ ဘုရွ္ အစိုးရသည္ ျမန္မာအစိုးရ အေပၚ ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အစိုးရ တရပ္ဟု ယူဆခဲ့ခ်ိန္မွ စ၍ ၀ါရွင္တန္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ စီပြားေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈပိုင္းတြင္ ဖယ္က်ဥ္ထားၿပီး၊ စီးပြားေရး ဖြံၿဖိဳးမႈဆိုင္ရာ အကူအညီ ေပးေရးကိုလည္း ျငင္းပယ္ထားခဲ့ပါ သည္။
ဤကဲ့သို႔ေသာ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို တ႐ုတ္က ေကာင္းစြာ အသံုးခ်ၿပီး ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ မူ၀ါဒပိုင္းဆုိင္ရာ ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံအ တြက္ အေရးပါေသာ ျမန္မာႏွင့္ စီးပြားေရး အက်ိဳးတူ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈကို ပိုမို တိုးတက္ေအာင္ ေဆာက္ရြက္ခဲ့သည္။ လက္ရွိ အေျခ အေနအရ ဆိုလွ်င္လဲ တ႐ုတ္ ျမန္မာ အျပန္အလွန္ မွီတည္ ဆက္ႏြယ္ ေနမႈသည္ ႏွစ္ႏိုင္ငံလံုး အက်ိဳးအတြက္ လက္ေတြ႔က်က် အ ေကာင္အထည္ ေပၚေနၿပီ ျဖစ္သည္။ အေပၚယံ အားျဖင့္ ၾကည့္လွ်င္လည္း အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေပၚ ၾသဇာ လႊမ္းမိုးမႈကို ျပန္ လည္ ရယူႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားမႈဟာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ လႊမ္းမိုးမႈကို ေလ်ာ့နည္းေစႏုိင္ေသာ သို႔တည္းမဟုတ္ အဆံုးသတ္ ေစႏုိင္ေသာ စိန္ေခၚမႈ တရပ္ေလလားဟု ေမးခြန္းထုတ္စရာလည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ေပသည္။ အေရွ႔ေတာင္အာရွ ႏုိင္ငံမ်ားအေပၚ အင္းအားႀကီး ႏိုင္ငံႀကီးမ်ား ၏ ပထ၀ီႏိုင္ငံေရး လႊမ္းမိုးမႈကို ရယူရန္ ႀကိဳးစားမႈသည္ ေဒသတြင္း ႏုိင္ငံေတြအတြက္ေတာ့ ေကာင္းမြန္ေသာ အခ်က္မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ တ႐ုတ္ အေနႏွင့္ကေတာ့ ျမန္မာႏွင့္ အလြန္ႀကီးမားေသာ စီးပြားေရးဆုိင္ရာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ ေနၿပီ ျဖစ္သည့္အတြက္ လက္ေလွ်ာ့ ဆုတ္ခြါမည့္ ဟန္မရွိပါ။ တ႐ုတ္အေနျဖင့္ ျမန္မာမွ ကုန္ၾကမ္း ပစၥည္းမ်ားကို ရယူလိုၿပီး အထူးသျဖင့္ အာဖရိကႏွင့္ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသမွ ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ကုန္သြယ္မႈ အတြက္ ဆိပ္ကမ္းတခုႏွင့္ ၾကားခံစခန္းတခု ရရိွရန္ လိုေနေပသည္။
(စာေရးသူမွတ္ခ်က္။ ။ တ႐ုတ္က အာဖရိက ႏွင့္ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းမွ ေရနံႏွင့္ တြင္းထြက္မ်ားကို ရခိုင္ကမ္္း႐ိုးတမ္းမွတဆင့္ ျမန္မာ ကုန္းတြင္းပိုင္းကို ျဖတ္၍ တ႐ုတ္ျပည္မ အတြင္းသို႔ သယ္ယူလိုၿပီး ၎ လမ္းေၾကာင္းမွပင္ တ႐ုတ္ ထြက္ကုန္မ်ားကို အဆိုပါ ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျဖတ္၍ တင္ပို႔မည္ ျဖစ္သည္။ ယခင္ မေလးရွားႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွားၾကား မလက္ကာေရလက္ၾကားမွျဖတ္ကာ စကၤာပူ ဆိပ္ ကမ္းမွ ပတ္ၿပီး သယ္ယူေရးထက္ စီးပြားေရးအရ အလြန္တြက္ေျခကိုက္ေသာ နည္းလမ္း ျဖစ္ပါသည္၊ တနည္းအားျဖင့္လဲ အလြန္လံုၿခံဳ စိတ္ခ်ရၿပီး ပထ၀ီႏုိင္ငံေရးကိုလဲ တဘက္တလမ္းက အက်ိဳးသက္ေရာက္ႏုိင္သည္ဟု တ႐ုတ္ အေနႏွင့္ ယူဆမည္ဟု စာေရးသူ ယံုၾကည္ မိသည္။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ပထ၀ီႏုိင္ငံေရး အေရးသာမႈဟာ ကမာၻ႔ထိပ္တန္း ႏုိင္ငံႀကီးမ်ားအေပၚ လႊမ္းမိုးမႈ အေတာ္အ တန္ႀကီးမားေနသည္ကို ျမန္မာတိုင္း ဂ႐ုထားသင့္သည္ဟုလည္း ယူဆမိသည္။)
အျပင္ပန္းအားျဖင့္လဲ ၀ါရွင္တန္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ စိတ္၀င္စားမႈကို ျပေနေသာ မူ၀ါဒ အသစ္ျဖစ္ေသာ ပထ၀ီႏိုင္ငံေရး ယွဥ္ၿပိဳင္မႈဟာ ေဒသတြင္း အျငင္းပြားမႈမ်ားကို ဦးတည္ ေစႏုိင္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်က္ေတြဟာ ေဒသတြင္း ႏုိင္ငံတကာ မူ၀ါဒေရးရာမွာ မုခ်အမွန္ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟုလဲ ေသခ်ာေပါက္ မေျပာႏုိင္ေသးပါ။ ႏုိင္ငံတကာ မူ၀ါဒ ေရးရာ၏ အစိတ္အပိုင္း တခုမွ်သာ ရွိပါေသးသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚ ထားရွိလာေသာ အေမရိကန္၏ မူ၀ါဒ အသစ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အက်ိဳးဆက္မ်ားကို စမ္းစစ္ မေလ့လာမီွ “အေမရိကန္ အေနႏွင့္ ျမန္မာႏွင့္ မည္သို႔မည္ပံု နားလည္သေဘာတူညီမႈကို ရယူမလဲ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို အရင္ ေမးသင့္ေပသည္။
ပထမတနည္းေနႏွင့္ အေမရိကန္ဟာ ျမန္မာ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းႏွင့္ တိုက္႐ိုက္အျပန္အလွန္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးျခင္းျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး၊ ျမန္မာ ႏုိင္ငံအေပၚ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းအတြင္း မူ၀ါဒေရးဆုိင္ရာ အကူအညီမ်ား၊ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ အကူအညီမ်ား ႏွင့္အတူ ဒီမိုကေရဆီ ေျပာင္းလဲေရးကို ကူညီေဆာင္ရြက္ ေပးျခင္းျဖင့္ နည္းလမ္းရွာေကာင္း ရွာႏုိင္ေပသည္။ ဒါေပမယ့္ ဒီ ခ်ဥ္းကပ္နည္းဟာ ေဘာင္တခုအ တြင္း ကန္႔သတ္ထိန္းခ်ဳပ္မႈကို ဦးတည္တာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ တကယ္အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖို႔ဆိုတာ လြယ္ေတာ့ မလြယ္လွပါ။ ျမန္မာ အေနႏွင့္လည္းပဲ ၎၏ ႏုိင္ငံေရးမူ၀ါဒစနစ္ကို ၀ါရွင္တန္မွ ခ်ေပးေသာ ပံုစံမ်ိဳးျဖင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမည္ မဟုတ္ သကဲ့သို႔ ၎၏ ျပည္တြင္းေရး ကိစၥရပ္မ်ားကိုလည္းပဲ အေမရိကန္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။
ဒုတိယ တနည္း အေနႏွင့္ အေမရိကန္ဟာ ျမန္မာ့ အဓိက အတိုက္အခံ ပါတီ ျဖစ္ေသာ NLD ပါတီ၊ ဒါမွမဟုတ္ လက္ရွိ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္ကို ျဖဳတ္ခ်လိုေသာ အတိုက္အခံ အုပ္စုမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံု သေဘာတူညီမႈမ်ား ရယူေကာင္း ယူႏုိင္ေပသည္။ ရွင္းရွင္း ေျပာရလွ်င္ေတာ့ ဤကဲ့သို႔ေသာ နည္းလမ္းကို CIA အပါအ၀င္၊ ယခင္ ဘုရွ္ အစိုးရတို႔က ႀကိဳးစားက်င့္သံုးၿပီးျဖစ္ၿပီး အက်ိဳးရလဒ္ ထူးထူးျခားျခား ရလာစရာ အေၾကာင္း မရွိေတာ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤနည္းလမ္းသည္ ပထမနည္းလမ္းေလာက္ပင္ ေကာင္းမြန္မႈ မရွိဘဲ၊ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ မရွိေၾကာင္း ကိုလဲ ၀န္ခံ သက္ေသျပၿပီးျဖစ္သည္။
တတိယတနည္းအေနႏွင့္ အေမရိကန္ဟာ ျမန္မာအေပၚ စီးပြားေရး ဆုိင္ရာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ႏွင့္ အတူ ေငြေရးေၾကးေရး ဆိုင္ရာ အကူအညီမ်ား ေပးၿပီး ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းကို ခ်ဥ္းကပ္ေရးပင္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ တဖက္ကလည္း အေမရိကန္ အေနႏွင့္လဲ ဖြံၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ အကူအညီေပးေရး ဆိုင္ရာမွာ မရွိမျဖစ္ေသာ ျပဌာန္းခ်က္ႏွင့္ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားကလဲ ရွိေနေသးေပသည္။ ျမန္မာ အေနႏွင့္ ကလည္းပဲ တျခား ရရွိေနေသာ စီးပြားေရးဆုိင္ရာ အေထာက္အကူမ်ား ကလဲ ရရွိ ေနေပေသးသည္ ဥပမာ အားျဖင့္ တ႐ုတ္ ထံမွျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ျမန္မာက အေျခအေနအရ ျဖစ္လာေသာ အေမရိကန္၏ ေျပာင္းလဲမႈ အကူအညီကို လက္ခံလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ တဖန္ အေမရိကန္အေနႏွင့္ကလည္းပဲ ျမန္မာအေပၚ ႏုိင္ငံေရးမပါေသာ စီးပြားေရးပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈမ်ိဳး ဆိုတာကလဲ မျဖစ္ႏုိင္ သကဲ့သို႔ ၎၏ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ မူ၀ါဒေရး ေျပာင္းလဲမႈ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္လဲ ကိုက္ညီမႈ မရွိလွေပ။ US Deputy Secretary of State James Steinberg ကလဲပဲ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ အေမရိကန္မူ၀ါ၏ အဓိက ဦးတည္ခ်က္က ေျပာင္းလဲမည္ မဟုတ္ဟု ေဖာ္ျပခဲ့ေပသည္။ သို႔ေပမယ့္လဲ အေမရိကန္ အေနႏွင့္ ျမန္မာအေပၚ ပိုမို ပြင့္လင္းမႈႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးကို ေလးစား လိုက္နာၿပီး ကမာၻ လံုးဆိုင္ရာ စီးပြားေရးက႑မွာ ၎ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္မႈကို ေမွ်ာ္လင့္ေနေပသည္။
အေမရိကန္ဟာ ျမန္မာႏွင့္ သေဘာတူညီမႈရရန္မွာ ခက္ခဲေၾကာင္းကို မၾကာခင္မွာပဲ သိျမင္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ တ႐ုတ္ အေနႏွင့္ အေမရိကန္၏ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ေဒသအတြင္းသို႔ အျမင္အားျဖင့္ လ်င္ျမန္စြာ ထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္ လာမႈကို စိုးရိမ္မႈ မရွိေပ။ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္လာႏုိင္ေပမယ့္ ပထ၀ီႏုိင္ငံေရး ၿပိဳင္ဆိုင္မႈဟာ ျဖစ္အံ့ဆဲဆဲ အေျခအေနမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါ။ တ႐ုတ္ အေနႏွင့္ လဲပဲ ၎၏ မဟာဗ်ဴဟာ ပိုင္းဆုိင္ရာ ကိစၥမ်ားအျပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ အေမရိကန္၏ ႏုိင္ငံေရး မူ၀ါဒပိုင္းဆုိင္ရာ ႏႈတ္တိုက္ပံုတူကူးခ်ရန္ တိုက္တြန္း မႈႏွင့္ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈအတြက္ မည္သည့္ သေဘာတူညီမႈမ်ိဳးကိုမွ လက္ခံမည္ မဟုတ္ေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ဤကိစၥရပ္မ်ားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ေဒသတြင္း တည္ၿငိမ္မႈကို ၿခိမ္းေျခာက္ႏုိင္ေသာ ႏုိင္ငံတြင္း ဆူပူအံုႄကြမႈမ်ားကို ျဖစ္ေစႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။
သို႔ေသာ္ တ႐ုတ္အေန ႏွင့္ အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚ စီးပြားေရးႏွင့္ ကုန္သြယ္မႈ ပိုင္းဆိုင္ရာ သေဘာတူညီမႈ မ်ားကိုေတာ့ ႀကိဳဆို သြားမည္ျဖစ္သည္။ လူမႈေရး တည္ၿငိမ္မႈရွိၿပီး ဥစၥာဓန ေပါႂကြယ္၀ေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ကဲ့သို႔ေသာ ႏုိင္ငံႏွင့္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံမ်ား အသင္း (ASEAN) ၀င္ ႏုိင္ငံမ်ားဟာ တ႐ုတ္၏ စိတ္၀င္စားမႈႏွင့္ ကိုက္ညီလ်က္ ရွိသည္။ အေမရိကန္ အေနႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚ စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ ေအာင္ျမင္ ျဖစ္ထြန္းမႈကို အကူအညီေပးမႈဟာ ASEAN အတြင္း စည္းလံုးမႈကို အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါသည္။ ASEAN ၏ စည္းလံုးမႈႏွင့္ အက်ိဳး သက္ေရာက္မႈရွိျခင္းဟာ ေဒသတြင္း တည္ၿငိမ္မႈကို ထိန္းသိမ္းႏုိင္ၿပီး၊ တ႐ုတ္ အေနႏွင့္လဲ ဤအခ်က္ ကို အၿမဲ ႀကိဳဆိုေနမည္ ျဖစ္သည္။
အတုန္႔အျပန္ အားျဖင့္လဲ အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚ ျပည္တြင္းေရး စြက္ဖက္မႈပိုင္း ဆုိင္ရာ နည္းဗ်ဴဟာမ်ားဟာ အျပဳသေဘာ ေဆာင္ေနခဲ့လွ်င္ေတာင္ ေဒသတြင္း တည္ၿငိမ္မႈကို ပ်က္ျပားေစႏုိင္ပါက တ႐ုတ္ အေနႏွင့္ ျပင္းထန္စြာ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္သြားမည္ ျဖစ္ သည္။ ထို႔ျပင္ အေမရိကန္သည္ ျမန္မာႏွင့္ သေဘာတူညီမႈ ရယူရန္ ႀကိဳးပမ္းမည္ ဆိုလွ်င္လဲ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ေဒသတြင္ တ႐ုတ္ဟာ အဓိက အေရးႀကီးေသာ ဇာတ္ေဆာင္ ျဖစ္သည္ ဆိုတာကို အသိအမွတ္ ျပဳရမည္ ျဖစ္ၿပီး၊ ႏုိင္ငံေရးမူ၀ါဒအသစ္ျဖင့္ ျမန္မာကို တ႐ုတ္ ႏုိင္ငံႏွင့္ ဖယ္ၾကဥ္ေစရန္ ေဆာင္ရြက္မည္ ဆိုပါက အလြန္႔အလြန္ ႀကီးမားေသာ ခက္ခဲမႈမ်ိဳးႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရေပလိမ့္မည္။
အေမရိကန္ အေနႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ သေဘာတူညီမႈ ရယူရန္ ႀကိဳးပမ္းမႈတြင္ ေျမာက္ကိုရီးယား ကဲ့သို႔ ေျခာက္ႏုိင္ငံ ေဆြးေႏြးေရး ကိစၥလိုမ်ိဳး အသြင္ျဖင့္ မႀကိဳးပမ္း သင့္ေပ။ US Deputy Secretary of State James Steinberg က လြန္ခဲ့ေသာ ရက္အနည္းငယ္ အတြင္းတြင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကား ခဲ့ေသာ္လည္း တ႐ုတ္၊ ျမန္မာ ႏွင့္ ASEAN တို႔က ဤကဲ့သို႔ေသာ အၾကံျပဳခ်က္မ်ိဳးကို လက္ခံလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ျမန္မာဟာ ေျမာက္ကိုရီးယား ကဲ့သို႕ အျခားႏိုင္ငံမ်ားကို ၿခိမ္းေျခာက္ေနေသာ ႏုိင္ငံ မဟုတ္ပါ။ ျမန္မာ့ အေရးဟာ နုိင္ငံတကာ လံုးဆုိင္ရာ ၀င္ေရာက္ေဆြးေႏြးရန္ အေရးကိစၥ မဟုတ္ပါ၊ ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာ့ အေရးႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ ဘက္ေပါင္းစံု ပါ၀င္ေသာ ေဆြးေႏြး သံုးသပ္မႈ ပံုစံမ်ိဳးျဖင့္ ျပဳလုပ္ရန္ မလိုအပ္ပါ။
ျမန္မာႏွင့္ ေအာင္ျမင္စြာ သေဘာတူညီမႈရယူရန္ အေမရိကန္၏ ႀကိဳးပမ္းမႈတြင္ ယခင္ ဘုရွ္ လက္ထက္က အသံုးျပဳခဲ့ေသာ အသံုးမ၀င္ ေတာ့ဘဲ ေခတ္ေနာက္က်ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ ခ်ဥ္းကပ္မႈမ်ိဳးကို ေနာက္တႀကိမ္ ထပ္သံုးဦးမည္ဆိုလွ်င္ အေမရိကန္အတြက္ လြယ္ကူလိမ့္ မည္ မဟုတ္ေပ။ တ႐ုတ္ အေနႏွင့္လဲ ၎ကိစၥ မ်ိဳးကို ဘယ္ေတာ့မွ လက္ခံမည္ မဟုတ္ေပ။ သို႔ေသာ္ အေမရိကန္ အေနႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေပၚ သန္႔ရွင္းေသာ စီးပြားေရး လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္သေဘာမ်ိဳး ရရွိရန္အတြက္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့မည္ ဆိုလွ်င္ေတာ့ ေဘဂ်င္း(Beijing) အေနႏွင့္ ၀မ္းသာစြာ ႀကိဳဆိုေနမည္ ျဖစ္သည္။ အေျခခံအားျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ အေမရိကန္၏ ခ်ဥ္းကပ္မႈ ေအာင္မလား ႐ွံဳးမလား ဆိုတာ ကေတာ့ တျခားႏုိင္ငံေတြရဲ႕ ၎ ခ်ဥ္းကပ္မႈ နည္းလမ္းအေပၚ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ထက္ အေမရိကန္ ကိုယ္တိုင္ အသံုးျပဳေသာ နည္းလမ္း က ပို၍ အေရးပါ ေပလိမ့္မည္။
မူရင္း ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ခ်င္လ်င္ http://www.atimes.com/atimes/China/KD17Ad01.html ၌ ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါသည္။
Copyright 2009 Asia Times Online:
စာေရးသူ၏ ျဖည့္စြက္ သံုးသပ္ခ်က္။ ။ လက္ရွိ ေဆာင္းပါးဟာ ရွန္ဟိုင္း ႏိုင္ငံတကာ ေလ့လာေရးတကၠသိုလ္ လက္ေထာက္ ပါေမာကၡ Dr Jian Junbo ၏ အာေဘာ္ကို တုိက္႐ိုက္ဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ Dr Jian Junbo က အေမရိကန္ ျမန္မာ ဆက္ဆံေရး ျပန္လည္ ေကာင္းမြန္လာမႈဟာ တ႐ုတ္၏ ေဒသတြင္းပထ၀ီႏုိင္ငံေရး အတြက္ အေရးႀကီးပံု၊ ေျပာင္းလဲလာေသာ အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုင္ရာ မူ၀ါဒေရးရာႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး တ႐ုတ္၏ ပတ္သက္ဆက္စပ္ေနပံုႏွင့္ တ႐ုတ္၏ တုန္႔ျပန္သံုးသပ္ပံုတို႔ကို မ်က္ေမွာက္ေခတ္ႏွင့္အညီ သံုး သပ္တင္ျပထားသည္။
တ႐ုတ္က အေမရိကန္ဟာ ျမန္မာကို ကူညီလွ်င္ေတာင္ ကိုယ္က်ိဳးမဖက္ဘဲ သီးျခားကူညီဖို႔ ခက္တယ္ဆိုတာကို ျမန္မာကို ေျပာခ်င္ပံုရ သည္။ ထို႔ျပင္ တ႐ုတ္သာ ျမန္မာ၏ အဓိက မိတ္ေဆြျဖစ္ၿပီး အေမရိကန္ဟာ အေျခအေနအရ ဖန္တီးလာေသာ ညႇိႏိႈင္း ေဆာင္ရြက္မႈသာ ျဖစ္သည္ဟု သတိေပးခ်င္ဟန္ ရွိေပသည္၊ ၎ကိုယ္တိုင္ကလဲပဲ အေမရိကန္ ျမန္မာၾကား သေဘာတူညီမႈ တခုခုကို ဦးတည္သြားမွာ ကိုလည္း စိုးရိမ္ေနပံု ရသည္။ ASEAN အေပၚတြင္လဲ ၎ကပင္ ၾသဇာ လႊမ္းမိုးၿပီး အဓိက key player အေနႏွင့္ ရွိေနခ်င္ဟန္ ရွိသည္။
သို႔ေသာ္ အေမရိကန္၏ ျမန္မာအေပၚ ခ်ဥ္းကပ္မႈပိုင္းဆိုင္ရာကို ေဖာ္ျပရာ၌ နည္းလမ္းသံုးသြယ္ျဖင့္ ေဖာ္ျပထားၿပီး ဒုတိယနည္းလမ္းမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတုိင္ေအာင္ က်င္သံုးၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္သည္မွာ ထင္ရွားၿပီးျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ပထမ ႏွင့္ တတိယနည္း တို႔မွာမူ အေမရိကန္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုင္ရာ မူ၀ါဒအသစ္ႏွင့္ ဆက္စပ္မႈ ရွိေနၿပီး အေကာင္အထည္ ေပၚလာေကာင္း ေပၚလာႏုိင္ေပသည္။ သို႔ေသာ္ Dr Jian Junbo ကမူ ၎ ပထမ ႏွင့္ ဒုတိယ အခ်က္တို႔ကိုလည္း သိပ္မျဖစ္ႏိုင္ဟု ေဖာ္ျပသြားခဲ့ေပသည္။ တကယ္တမ္းက် ေတာ့ သိပ္မျဖစ္ႏုိင္ ဆိုတာထက္ ၎နည္းလမ္းမ်ားအတိုင္း ျဖစ္လာမွာကို တ႐ုတ္က အလြန္စိုးရိမ္လ်က္ရွိသည္ဟု စာေရးသူ ယံုၾကည္ ္မိသည္။ ျဖစ္လာခဲ့ လွ်င္ေတာင္ တ႐ုတ္ အေနႏွင့္ ပထ၀ီ ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္ မည္သည့္ ခ်ဥ္းကပ္မႈမ်ိဳး ကိုမဆို ကန္႔ကြက္မည့္ပံု ရွိေပသည္။ ဤခ်ဥ္းကပ္မႈ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္လာခဲ့လွ်င္ အေမရိကန္ အေနႏွင့္ အခက္အခဲ မ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ ရမည္ဟု တ႐ုတ္က ေျပာေနေသာ္လည္း၊ ခ်ဥ္းကပ္မႈ နည္းလမ္းမ်ား မေအာင္ျမင္ခဲ့လွ်င္ေတာ့ ဟုတ္သည္ေပါ့၊ သို႔ေသာ္ အေမရိကန္၏ ခ်ဥ္းကပ္မႈမ်ား ေအာင္ျမင္ခဲ့ လွ်င္မူကား တ႐ုတ္ေျပာခဲ့ေသာ အခက္အခဲမ်ားဟာ အေမရိကန္အတြက္ မဟုတ္ဘဲ ၎ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ အတြက္သာ ျဖစ္ေပ လိမ့္မည္ဟု စာေရးသူ ယူဆမိသည္။
ထို႔ျပင္လည္းပဲ တ႐ုတ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရခိုင္ကမ္းေျခမွာ အေျခဆိုက္ ဆိပ္ကမ္း တခုကို ထားၿပီး အာဖရိကႏွင့္ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း ေဒသမ်ားႏွင့္ ကုန္သြယ္မႈ အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ကုန္းတြင္း လမ္းေၾကာင္းကို ျမန္မာႏွင့္ အက်ိဳးတူ အသံုးျပဳ လိုေပေသးသည္။ ထို႔အတြက္လဲ ျမန္မာအေပၚ ၾသဇာ လႊမ္းမိုးမႈကို အေမရိကန္ ကိုမွမဟုတ္ မည္သူ႔ မည္သူကိုမွ် ခြဲေ၀ေပး လိုလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ၎လမ္းေၾကာင္းသည္ တ႐ုတ္အတြက္ စီးပြားေရးအရ အလြန္ တြက္ေျခကိုက္ၿပီး လံုးၿခံဳ စိတ္ခ်ရေသာ လမ္းေၾကာင္း ျဖစ္ေပသည္။ ဤကဲ့သို႔ေသာ အေရးကိစၥမ်ားသည္ စစ္ေအးေခတ္ ေႏွာင္းပိုင္း လက္ရွိ မ်က္ေမွာက္ေရးရာ ကမာၻ႕ ခ်ိန္ခြင္ကို ေျပာင္းလဲႏုိင္ေသာ အာရွ အခန္းက႑တြင္ စာေရးသူတို႔ ႏိုင္ငံ၏ ပထ၀ီ ႏုိင္ငံေရး အရ လႊမ္းမိုးႏုိင္မႈႏွင့္ အေရးပါမႈ တို႔ပင္ ျဖစ္ေပသည္။
၎အျပင္ စာေရးသူ အေနႏွင့္ ျမန္မာဟာ ေဒသတြင္း ASEAN ႏိုင္ငံမ်ား အေပၚလဲ လႊမ္းမိုးမႈႏွင့္ အားသာခ်က္မ်ား ရွိေနေပေၾကာင္း ကိုလဲ ေျပာခ်င္ေသးသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ တည္ေနရာအရ ျမန္မာဟာ အာဖရိက၊ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း ႏုိင္ငံတို႔ႏွင့္ ကမာၻ႕အေရွ႕ပိုင္း ႏုိင္ငံမ်ား (တ႐ုတ္ ကဲ့သို႔ေသာ) ၏ ကုန္သြယ္မႈ လမး္ေၾကာင္းေပၚတြင္ တည္ရွိေနသည္။ သို႔ေသာ္ ပင္လယ္ကူးသေဘၤာမ်ားသည္ အိႏၵိယ သမုဒၵရာ၊ ကပၸလီပင္လယ္ မွတဆင့္ မလကၠာ ေရလက္ၾကားကို ျဖတ္ၿပီး စကၤာပူမွပတ္ကာ ထိုင္းပယ္လယ္ေကြ႔ႏွင့္ အေရွ႕ပိုင္း ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ဦးတည္ လ်က္ ရွိေပသည္။ အကယ္၍သာ ထိုင္းက ၎ႏိုင္ငံကို ျဖတ္ၿပီး စူးအက္တူးေျမာင္းကဲ့သို႔ တူးေျမာင္းမ်ိဳး ကိုသာ ေဖာက္ခဲ့မည္ ဆိုလွ်င္ ၎ကို အမွီျပဳ၍ ျမန္မာ၏ ကူးသန္း ေရာင္း၀ယ္မႈႏွင့္ စီးပြားေရးအရ အခ်က္အျခာ က်မႈတို႔ဟာ ပို၍ အေရးပါလာေပလိမ့္မည္၊ သို႔ေသာ္ ပြဲစား သေဘာမ်ိဳးျဖင့္ အသက္ေမြးေနေသာ စကၤာပူကိုမူကား ထိုင္း၏ တူးေျမာင္းက အခက္ေတြ႔ေကာင္း ေတြ႔ေစႏုိင္ေပသည္၊ လက္ရွိ မ်က္ေမွာက္ အေျခအေနမွာပင္ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာ ျမင့္မားလာမႈေၾကာင့္ အခ်ဳိ႕ေသာ ပင္လယ္ကူးသေဘၤာမ်ားႏွင့္ ေလယာဥ္မ်ားဟာ စကၤာပူမွ တေထာက္ ရပ္နားျခင္းမ်ိဳး မရွိဘဲ တိုက္႐ုိက္ပ်ံသန္းသြားလာ ေနတဲ့အတြက္ စကၤာပူရဲ႕လက္ရွိ ရပ္တည္မႈဟာ စိတ္ခ်ရေလာက္ တဲ့ အေနအထားမွာ မရွိေပ၊ အခ်ိန္မေရြး ေျပာင္းလဲသြား ႏုိင္ေပသည္။
ထိုင္းကသာ တူးေျမာင္း တူးေဖာ္မႈကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့လွ်င္ ပို၍ဆိုးေပဦးမည္။ သို႔ေသာ္ ထိုင္း၏ တူးေျမာင္းသည္ ကုန္သြယ္မႈ လမ္းေၾကာင္းကို ျမန္မာႏွင့္ ပို၍ နီးကပ္လာေစမည္ျဖစ္တဲ့အ တြက္က်ယ္ျပန္႔ေသာ ကမ္း႐ိုးတမ္းအရွည္ႏွင့္ သဘာ၀သယံဇာတ အပါအ ၀င္ ၿမိတ္ကၽြန္းစုကို ပိုင္ဆိုင္ေသာ ျမန္မာဟာ ပို၍အေရးပါ လာေပလိမ့္ဦးမယ္။ ထိုင္း အေနႏွင့္လဲ စကၤာပူ၏ သင္ခန္းစာကိုယူၿပီး အ ေကာက္အခြန္ႏွင့္ အက်ိဳးအျမတ္ကို လိုခ်င္ေကာင္း လိုခ်င္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပမည္။ ထို႔ထက္ ပိုအေရးႀကီးေသာ အခ်က္မွာကား ထိုင္း အေနႏွင့္ ျမန္မာႏွင့္သာ စစ္ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ သို႔တည္းမဟုတ္ အျခားအေၾကာင္းတခုခုေၾကာင့္ျဖစ္ေစ ၎၏ စစ္သေဘၤာမ်ားကို ဘဂၤလားပင္ လယ္ေအာ္သို႔ ေရာက္ဖို႔အတြက္ မလကၠာေရလက္ၾကားမွတဆင့္ စကၤာပူကိုပတ္ကာ လာေနရေပသည္။ ဤအခ်က္သည္ ထုိင္းေရတပ္ အတြက္ အလြန္႔အလြန္ ႀကီးမားၿပီး ခရီးဖင့္ေနရေသာ အခက္အခဲ ျဖစ္ေပသည္။ ထိုင္းအေနႏွင့္ ၎အခက္အခဲကိုလဲ ေျဖရွင္းရင္း စီးပြားေရးအရလဲ တြက္ေျခကိုက္ေအာင္ စီစဥ္လ်က္ တခ်က္ခုတ္ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ စီမံကိန္းကို စဥ္းစားဟန္ တူေပသည္။ (ဤေဖာ္ျပခ်က္ကို ထုိင္းက တူးေျမာင္း တူးမည္ဟူေသာ သတင္းမ်ားေၾကာင့္ ထည့္သြင္း ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ သတင္း အတိအက်ႏွင့္ သတင္း source ကိုေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါ။)
စာေရးသူ အေနႏွင့္ လက္ရွိ သံုးသပ္ခ်က္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ သယံဇာတ အရင္းအျမစ္ ေပါႂကြယ္၀မႈ အျပင္ ပထ၀ီ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ စီးပြားေရး အခ်က္အျခာ က်မႈတို႔ကို အရင္းခံၿပီး မိမိႏိုင္ငံ၏ တန္ဖိုးကို ေဖာ္ထုတ္လိုေသာေၾကာင့္သာ ဤကဲ့သို႔ေသာ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားျဖင့္ သံုးသပ္ တင္ျပျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ လက္ရွိ အစုိးရကို ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အတုိက္အခံမ်ားကို ေသာ္လည္းေကာင္း ထည့္သြင္းစဥ္းစားျခင္းမျပဳ လိုပါ။ မိမိႏုိင္ငံ၏ တန္ဖိုးကိုသိၿပီး တန္ဖိုးထား ထိန္းသိမ္းသင့္ေသာ၊ ေသြးစည္း ညီၫြတ္သင့္ေသာ အျမင္၊ အမ်ိဳးသား ႏုိင္ငံေရး အျမင္ ျဖင့္ တင္ျပလိုက္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မည္သို႔ေသာအခက္အခဲ မည္သို႔ေသာ အေျခအေန မ်ားတြင္ျဖစ္ေစ ျမန္မာဟာ အျမဲ ေရႊျမန္မာ ပင္ ျဖစ္ေနရေပမည္၊ တိုင္းရင္းသားအားလံုး ေသြးစည္း ညီၫြတ္စြာျဖင့္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး အတူတကြ ေနထိုင္ရင္း ေရႊျမန္မာ၏ တည္တံ့မႈႏွင့္ ခန္႔ထည္ တည္ၾကည္မႈ၊ ျမင့္ျမတ္ေသာ ဘာသာေရး ျဖစ္ထြန္းတည္ရွိမႈ တို႔ကို ကမာၻတည္သေရြ႕႔ ျမန္မာအားလံုး (တိုင္းရင္းသား အားလံုး ကို ဆိုလိုသည္) က ႏုိင္ငံေရးအျမင္၊ စီးပြားေရးအျမင္၊ စစ္ေရးအျမင္ တို႔ျဖင့္ ထိန္းသိမ္းသြားသင့္ေပသည္ဟု တင္ျပလိုက္ရေပသည္။
Posted by
HinLinPyin
at
00:54
0
comments
Labels: ေဆာင္းပါး
Saturday, 4 April 2009
အက်ဳိးေမွ်ာ္ကာ ႏႈိးေဆာ္လုိက္ပါေၾကာင္း
ကုိရင္ေဒါင္း
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ျပည္သူလူထုႀကီးတရပ္လုံးရဲ႕ တျပည္လုံးလကၡဏာေဆာင္တဲ့ ျပႆနာႀကီး ၃-ရပ္ တည္ရွိေနတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ ၁- ဒီမုိကေရစီေရး ၂- ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ၃- လူ မ်ိဳးတုိင္း တန္းတူေသြးစည္းေရးတုိ႔ျဖစ္သည္။ ဒီျပႆနာႀကီး ၃ ရပ္ဟာ လြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦး အာဏာရ ဖဆပလ အစုိးရရဲ႕ ၎တုိ႔အာဏာ သက္ဆုိးရွည္ေရး ရပ္တည္ခ်က္အေျခခံေပၚက ခ်မွတ္က်င့္သုံးတဲ့ အေထြေထြေပၚလစီမ်ားအရ သေႏၶတည္ေပါက္ဖြားလာတာလည္းျဖစ္တယ္။
ဖဆပလဟာ ပါတီစုံ ဒီမုိကေရစီစနစ္ကုိ က်င့္သုံးတယ္ဆုိေပမယ့္ အတုိက္အခံ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုေတြအေပၚ ဒီမုိကေရစီစနစ္ မက်င့္သုံးဘဲ ႏွိပ္ကြပ္ေရးေပၚလစီကုိသာ က်င့္သုံးခဲ့ တယ္။ လူမ်ဳိးတုိင္း တန္းတူေသြးစည္းေရးကုိအာမခံတဲ့ ျပည္ေထာင္စုစနစ္ကုိ မက်င့္သုံးဘဲ တ ျပည္ေထာင္စနစ္ကုိသာ က်င့္သုံးၿပီး လူမ်ဳိးစုေတြရဲ႕ ရပုိင္ခြင့္ကုိ လ်စ္လ်ဴ႐ႈခဲ့တယ္။ အဲဒီ၂ခ်က္ ကုိ အာမခံဖုိ႔ ပ်က္ကြက္ခဲ့တဲ့အတြက္ ျပည္တြင္းစစ္ဆုိတဲ့ ေျဖရွင္းရ အလြန္ခက္ခဲတဲ့ ျပႆနာ သစ္တရပ္ ထပ္တုိးလာခဲ့တယ္။ ျပႆနာ ၃-ရပ္ တေပါင္းတစည္းတည္းျဖစ္မႈရဲ႕ အက်ဳိးဆက္ အျဖစ္ ဖဆပလ အစုိးရဟာလည္း တည္ၿမဲ၊ သန္႔ရွင္းအျဖစ္ ႏွစ္ျခမ္းကြဲသြားခဲ့တယ္။ ဖဆပလ ႏွစ္ျခင္းဟာ ၎တုိ႔အာဏာၿမဲေရးအတြက္ စစ္တပ္ကုိ အၿပိဳင္ေခ်ာ့ျမႇဴခဲ့ၾကတယ္။ ဒီနည္းနဲ႔ စစ္ တပ္ဟာ ႏုိင္ငံေရးမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ခြင့္ရလာ႐ံုမက ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြအေပၚ ၾသဇာေပးႏုိင္ တဲ့ အေျခအေနထိျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ၅၈ ခုႏွစ္မွာ စစ္တပ္ဟာ အိမ္ေစာင့္အစုိးရအမည္နဲ႔ သူရဲ႕ အခန္းဝင္မႈကုိ ျပသလာခဲ့တယ္။ ၁၉၆ဝ-ခုႏွစ္မွာ တက္လာတဲ့ ပထစ အစုိးရဟာလည္း စစ္ တပ္အေပၚ မလြန္ဆန္ႏုိင္ခဲ့ဘူး။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ဗုိလ္ေနဝင္း စစ္အုပ္စုက အၿပီးအပုိင္ အာဏာသိမ္းလုိက္တဲ့အတြက္ ျမန္မာျပည္မွာ စစ္အစုိးရ၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္၊ စစ္ဗ်ဴ႐ိုကရက္ ယႏၱရား တစုံလုံး ျဖစ္တည္လာခဲ့တယ္။ ဖဆပလ အစုိးရနဲ႔အတူ မပီမသ ပါတီစုံ ဒီမုိကေရစီ စနစ္ဟာလည္း ဇီဝိန္ခ်ဳပ္သြားရေတာ့တယ္။
အေျခခံျပသနာႀကီး ၃-ရပ္ တေပါင္းတစည္းတည္းျဖစ္လာၿပီး သက္တန္းရွည္ၾကာလာတဲ့အခါ တုိင္းျပည္ဟာ ဘက္ေပါင္းစုံ အၾကပ္အတည္းဆီကုိ ဦးတည္လာခဲ့တယ္။ ဒီမုိကေရစီမရွိရင္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ လူမ်ဳိးတုိင္း တန္းတူေသြးစည္းေရးလည္း မရွိႏုိင္တဲ့အတြက္ စစ္အာ ဏာရွင္စနစ္ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ပါတီစုံဒီမုိကေရစီစနစ္ တည္ေဆာက္ေရးဟာ အဓိကတုိက္ပြဲ ဦး တည္ခ်က္ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ၈၈ အေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ ကမၻာေက်ာ္ ဒီမုိက ေရစီအေရးေတာ္ပုံႀကီးျဖစ္တယ္။ ၈၈ ေနာက္ပုိင္းျဖစ္လာသမွ် လူထုတုိက္ပြဲမွန္သမွ်ဟာ ရွစ္ ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႕ အဆက္ေတြပဲျဖစ္တယ္။
ႏုိင္ငံေရးပါတီ အေဟာင္းအသစ္အမ်ားအျပားဟာ ၎တုိ႔ ကုိယ္စားျပဳရာ လူတန္းစား၊ လူ႔အ လႊာ၊ လူမ်ိဳးမ်ားကုိ ေရွ႕ေဆာင္ၿပီး စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းေရး၊ ပါတီစုံ ဒီမုိကေရစီစနစ္ တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ အဆက္မျပတ္ တုိက္ပြဲဝင္ခဲ့ၾကတယ္။ လက္နက္ကုိင္တုိက္ပြဲနဲ႔ ဥပ ေဒတြင္း လူထုတုိက္ပြဲ ႏွစ္ရပ္ကုိ အျပန္အလွန္ ေပါင္းစပ္ႏုိင္ေအာင္လည္း ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကတယ္။
ဒီမုိကေရစီေရး တုိက္ပြဲစဥ္တေလ်ာက္မွာ လူမ်ဳိးစုံျပည္သူတရပ္လုံးဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ ေရွ႕ေဆာင္ ပါတီေတြနဲ႔အတူ ႏွစ္ရွည္လမ်ား အဆက္မျပတ္ တက္တက္ႂကြႂကြပါဝင္ခဲ့ၾကတယ္။ အသက္၊ ေသြး၊ ေခြၽး၊ ဘဝေတြကုိပါ စေတးစြန္႔လွဴ (လုံးဝ)တာဝန္ေၾကခဲ့တယ္လုိ႔ ေျပာရမွာျဖစ္တယ္။
လူထုႀကီးဘက္က တာဝန္ေၾကခဲ့ေပမယ့္ ေရွ႕ေဆာင္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ား ဘက္က ေတာ့ လူထုႀကီးရဲ႕ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ ဆႏၵေတြကုိ အေကာင္အထည္ေဖၚေပးႏုိင္စြမ္း မရွိၾကဘူး။ လက္နက္ကုိင္တုိက္ပြဲဒီေရဟာ အနိမ့္ဆုံးအထိ က်ဆင္းလာခဲ့ရတယ္။ ဒီလုိလက္နက္ကုိင္ တုိက္ပြဲဒီေရ က်ဆင္းသြားရမႈမွာ ႏုိင္ငံတကာအေျခအေနတုိ႔ အေရးပါတဲ့အေၾကာင္းအခ်က္ တ ခုအျဖစ္ ထည့္တြက္ရမွာျဖစ္ေပမယ့္ အဓိကကေတာ့ အတြင္းပုိင္းအေၾကာင္းအခ်က္ျဖစ္တဲ့ ႏုိင္ ငံေရးအင္အားစုမ်ားရဲ႕ အေျမာ္အျမင္နည္းမႈဟာ အဓိကျဖစ္တယ္၊ ဒီေရနိမ့္နဲ႔အတူ လက္နက္ ကုိင္ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုအမ်ားအျပားဟာ နအဖ စစ္အစုိးရရဲ႕ အပစ္ရပ္ ေထာင္ေျခာက္ အတြင္းမွာ မလူးသာမလြန္႔သာဘဝ က်ေရာက္သြားခဲ့ရတယ္။ တစိတ္တပုိင္းလကၡဏာေဆာင္ တဲ့ လူထုရဲ႕ စီးပြားေရးတုိက္ပြဲမ်ားဟာလည္း ႏုိင္ငံေရးတုိက္ပြဲအထိ မတုိးျမင့္ႏုိင္ဘဲ စစ္အစုိးရ ရဲ႕ အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲမႈကုိ ခံခဲ့ၾကရ၊ ခံေနၾကရတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာ နအဖ စစ္အစုိးရဟာ သူ အာဏာတည္ၿမဲေရးအတြက္ လမ္းျပေျမပုံ ၇ ဆင့္ဆုိတာကုိ တဆင့္ၿပီးတဆင့္ အဓမၼ အေကာင္ အထည္ေဖၚလာႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒီနည္းနဲ႔ ျမန္မာနဲ႔ကမၻာ႔အတုိင္းအတာအရ အသိအမွတ္ျပဳခံခဲ့ရတဲ့ ၉ဝ ျပည့္ေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္ကုိ ဖ်က္သိမ္းၿပီး ၂ဝ၁ဝ-ေရြးေကာက္ပြဲသစ္ဆုိတာကုိ က်င္းပႏုိင္ ဖုိ႔ လုံးပမ္းလာတယ္။
အားမနာတမ္းေျပာရရင္ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြဟာ လက္ရွိ ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ အၾကပ္အ တည္းက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ လူထုႀကီးကုိ ဘယ္လုိ ညီညီၫြတ္ၫြတ္ ေခါင္းေဆာင္မႈေပးမ လဲဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ခုထိ အဆင္သင့္မျဖစ္ႏုိင္ၾကေသးဘူး။
တကယ္ေတာ့ ဒီအားနည္းခ်က္ကုိ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုေတြ သခၤန္းစာမယူႏုိင္ၾကတာ၊ မျပင္ႏုိင္ တာ ခုမွ မဟုတ္ဘူး၊ တေလ်ာက္လုံးလုိလုိ ျဖစ္တယ္။
တကယ့္ ပကတိဘဝမွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ အၾကမ္းဖက္ဖိႏွိပ္မႈဟာ တတုိင္းျပည္လုံး လကၡ ဏာအရျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္အုပ္စုကုိ ဆန္႔က်င္တုိက္ဖ်က္ရာမွာလည္း တျပည္လုံးအတုိင္း အတာေဆာင္ဖုိ႔လုိတယ္။ ရွစ္ေလးလုံး လူထုအုံႂကြမႈႀကီးကလြဲၿပီး လႈပ္ရွားမႈ (လက္နက္ကုိင္၊ လက္နက္မကုိင္) အမ်ားစုဟာ ေဒသႏၱရလကၡဏာ၊ တစိတ္တပုိင္းလကၡဏာ ေဘာင္အတြင္း မွာသာရွိေနတယ္။ ရွစ္ေလးလုံး လူထုအုံႂကြမႈႀကီးမွာေတာင္ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားဟာ တပါ တီခ်င္း လကၡဏာက ႐ုန္းထြက္ၿပီး တျပည္လုံးလကၡဏာ လုိအပ္ခ်က္အရ ညီညြတ္ေရး မတည္ ေဆာက္ႏုိင္ခဲ့ၾကဘူး။ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီး လမ္းတဝက္မွာ အေရးနိမ့္သြားရတာဟာ အဓိကအားျဖင့္ အဲဒီအေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။
လူမ်ဳိးစုံေတြရဲ႕ လက္နက္ကုိင္လႈပ္ရွားမႈေတြဟာလည္း ေဒသႏၱရ လကၡဏာဥခြံကုိ ေဖါက္မ ထြက္ႏုိင္ခဲ့ၾကဘူး။ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပုံႀကီးကုိ ဗမာ ဗမာေတြခ်င္းခ်တဲ့ ပြဲအျဖစ္ေတာင္ လက္ခုပ္တီးၾက၊ အားရဝမ္းသာျဖစ္ၾကတာေတြ ရွိခဲ့တယ္။ လူမ်ဳိးစုအေရးနဲ႔ ဒီမုိကေရစီအေရး ကုိ ထဲထဲဝင္ဝင္ ေပါင္းစပ္ဖုိ႔ ပ်က္ကြက္ခဲ့ၾကတယ္။ ဗမာအုပ္စုိးသူ ဆန္႔က်င္ေရးဆုိတဲ့ တိမ္း ေစာင္းတဲ့အျမင္အရ လူမ်ဳိးစု၊ အင္အားစုမ်ားအခ်င္းခ်င္း ေသြးစည္းသေယာင္ထင္ရေပမယ့္ တ ကယ္တန္းညီညြတ္ႏုိင္ၾကတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အခ်င္းခ်င္း လက္နက္ကုိင္တုိက္တာေတြ၊ တဖြဲ႔ခ်င္းအတြင္းမွာပဲ ဂုိဏ္းအုပ္စုတုိက္ပြဲေတြနဲ႔ ကြဲၿပဲေနၾကတယ္။
ေဖၚျပပါ အေျခအေနေတြေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ ခါးသီးရြံမုန္းေနတဲ့ လူထုႀကီးဟာ ပြဲ ၾကည့္ပရိတ္သတ္ အသြင္ေဆာင္လာခဲ့ရတယ္။ သူတုိ႔ကုိ ဦးေဆာင္ေနတဲ့ တကြဲတျပား၊ မညီမ ညြတ္ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားအေပၚ သုိ႔ေလာ၊ သုိ႔ေလာ အကဲခတ္လာၾကတယ္။ သူတုိ႔ အက်ဳိး စီးပြားအတြက္ အမွန္တကယ္ ေအာင္ပြဲအေရာက္ ေရွ႕ေဆာင္မႈေပးႏုိင္မယ့္ ႏုိင္ငံေရးစုဖြဲ႔မႈ အ သစ္တခုကုိ လုိလားေတာင့္တလာၾကတယ္။
ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားဟာ ပကတိအေျခအေနနဲ႔ ျပည္သူလူထုႀကီးတရပ္လုံးက ေတာင္းဆုိေန တဲ့ ေရွ႕ေဆာင္ႏုိင္ငံေရး စုဖြဲမႈအသစ္တခုကုိ စုဖြဲ႔တည္ေဆာက္ဖုိ႔ ခုထိ အသင့္မျဖစ္ၾကေသး ဘူး။ ဝဲ၊ ယာ လက္နက္ကုိင္၊ လက္နက္မကုိင္ အင္အားစုအားလုံး (စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔ က်င္ေရး တသီးပုဂၢလမ်ားအပါအဝင္) အမ်ားစုႀကီးလက္ခံႏုိင္တဲ့ အနိမ့္ဆုံးဘုံလုပ္ငန္းစဥ္တခု ခ်မွတ္ေရးဟာ လူထုႀကီးလုိလားေတာင့္တေနတဲ့ ေရွ႕ေဆာင္ႏုိင္ငံေရး စုဖြဲ႔မႈအသစ္ဆုိတာ ေသ ခ်ာတယ္။ လူထုႀကီးလုိလားေတာင့္တေနတဲ့ ေဖၚျပပါ ႏုိင္ငံေရးစုဖြဲ႔မႈ အသစ္နဲ႔သာ တျပည္လုံး အတုိင္းအတာနဲ႔ လူမ်ဳိးစုံျပည္သူႀကီးတရပ္လုံးကို စုစည္းသိမ္းသြင္းႏုိင္မွာျဖစ္တယ္။ တျပည္လုံး အတုိင္းအတာ ေဆာင္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တုိက္ဖ်က္ေရးအေရးေတာ္ပုံႀကီးကုိ ေရွ႕ေဆာင္ အေကာင္အထည္ေဖၚႏုိင္မွာျဖစ္တယ္။ တျပည္လုံးလကၡဏာအရ မစုစည္း၊ မျပင္ဆင္ႏုိင္ရင္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ တခုခ်င္းလႈပ္ရွားမႈေလးေတြဟာ စစ္အစုိးရရဲ႕ အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲမႈကုိ ခံၾကရမွာ သာျဖစ္တယ္။ တျပည္လုံးလကၡဏာေဆာင္တဲ့ လူထုအုံႂကြမႈႀကီးကသာ ႏုိင္ငံတကာ အကူအ ညီကုိ အေရးပါအရာေရာက္ေစမွာျဖစ္တယ္။ ကုလသမဂၢအတြင္းမွာ ျမန္မာ့အေရး ေသးသိမ္ ေအာင္လုပ္ေနတဲ့ ဗီတုိအာဏာရွင္ေတြကုိယ္တုိင္ ခန္႔ညားေလးစာလာမွာ ျဖစ္တယ္။
လက္ရွိအေနအထားအတုိင္း မညီမညြတ္၊ တကြဲတျပား ေခါင္းေဆာင္မႈေပးေနလုိ႔ကေတာ့ လူ ထုႀကီးအေနနဲ႔ တတုိင္းျပည္လုံးအတုိင္းအတာအရ ပါဝင္လာႏုိင္စရာ အေၾကာင္းမျဖစ္ဘူး။ ႏုိင္ ငံတကာအကူအညီဆုိတာကလဲ အရာေရာက္လာစရာမရွိဘူး။ ကုလသမၢအတြင္းမွာလည္း ဗီ တုိအာဏာဗုိက္လက္သီးကုိ ေရွာင္ႏုိင္မွာမဟုတ္ဘူး။
ဒီေတာ့ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားအေနနဲ႔ တာဝန္ေၾကေစဖုိ႔ ဝဲ၊ ယာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တုိက္ ဖ်က္ေရး (တသီးပုဂၢလမ်ားအပါအဝင္) အင္အားစုမ်ားကုိ စုစည္းညီညြတ္ေစႏုိင္မယ့္၊ အခုိင္အ မာတုိက္ပြဲဝင္ရာမွာလည္း ေျခလွမ္းညီေစမယ့္ ဘုံလုပ္ငန္းစဥ္တခု အျမန္ခ်မွတ္ႏုိင္ေရး၊ လက္ ေတြ႔အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္ေရး ဝုိင္းဝန္းႀကိဳးပမ္းၾကပါစုိ႔လုိ႔ အက်ဳိးေမွ်ာ္ကာ ႏႈိးေဆာ္လုိက္ရ ပါေၾကာင္း။ ။
ကုိရင္ေဒါင္း
၁၅၊ ၁၂၊ ဝ၈
ေဒါင္းအိုးေ၀ အတြဲ(၁)၊ အမွတ္(၈)၊ မတ္လ ၂၀၀၉ မွ
Posted by
HinLinPyin
at
18:20
0
comments
Labels: ေဆာင္းပါး
Friday, 3 April 2009
"ရပ္ေနရင္း လြတ္က်သြားျခင္းကိစၥ"
ျမင္ကြင္းအားလံုးမွာ | ေလွကားခုႏွစ္ထပ္ ေက်ာ္ဆင္းၿပီး |
Posted by
HinLinPyin
at
01:29
0
comments
Tuesday, 24 March 2009
ေမာင္ေအာင္ပြင့္ ၏ " ဘ ၀ မာ တိ ကာ " ကဗ်ာစုစည္းမႈ စာအုပ္ထြက္ၿပီ

ေတာ ေဘာလံုးကြင္း
ေဘာလံုးသမားအားလံုး
တအား ႀကံဳးႀကံဳးကန္ၾက
ေဘာလံုးထက္ ေရွ႕ကို
လူေတြ လြန္လြန္သြား
ေဘာလံုး တျခား လူတျခား
လြဲလြဲသြား
တဂိုးမွ မသြင္းႏုိင္ၾကေသးဘူး
အခုထိ ။ ။
(၁၂-၅-၁၉၉၅)
စာအုပ္မွာယူလိုပါက ...
- naytthitmedia@gmail.com
- nyeinchan@luukku.com
- swammyaing@yahoo.com
Posted by
HinLinPyin
at
00:33
0
comments
Friday, 13 March 2009
Monday, 23 February 2009
ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး အမွတ္တရ

---------------------------
ေတာ္လွန္ေရး မစမီ
---------------------------
٭ ရဲေဘာ္သိန္းတန္ ... တဲ့
ေတာ္လွန္တဲ့ သူရဲေကာင္းဟာ
ေခါင္းတျခား ကိုယ္တျခား
ဖက္ဆစ္မ်ားရဲ ့ဓါးခ်က္ေအာက္
မတြန္ ့မေဖါက္ စေတးခံ
အမိနိုင္ငံအေပၚ သစၥာရွိ
စစ္ကိုင္းတံတားႀကီး သိပါတယ္
ဧရာဝတီ ငိုခဲ့ရတဲ့ အဲဒီေန ့
ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႀကဖို ့ မွတ္တမ္းတင္ထားပါ ၊၊
٭ လက္ပံတန္း ဦးဘတင္ ကေန
သခင္ သခင္မ
အာရွ လူငယ္မ်ား အပါအဝင္
ရဟန္းရွင္လူ အေျမာက္အမ်ား
ကင္ေပတိုင္မ်ားရဲ ့လက္ခ်က္ေအာက္
အသက္ေပ်ာက္ခဲ့ရတာေတြလဲ မနည္းလွ
ရင္နာစရာ ေကာင္းလွတယ္ ၊၊
ဝင္းတင့္ထြန္း
Posted by
HinLinPyin
at
19:10
0
comments
Labels: ကဗ်ာ
Wednesday, 11 February 2009
ေအာင္ဆန္း

အေမ့ အိပ္ရာ၀င္ပုံျပင္ထဲက
က်ေနာ့ရဲ႕ေရာ္ဘင္ဟု
အမွန္တရားအားလုံးရဲ႕ေသနာပတိ
ရုပ္တုထုကိုးကြယ္ရမယ့္
ငါတုိ႔ႏုိင္ငံရဲ႕တဆူေသာဘုရား
၀ိမုတၱိတရားဦးကုိေဟာဖို႔
ဥရုေ၀လေတာကို သူလာခဲ့တယ္။ ။
သစ္ေကာင္းအိမ္
(၁၁.ေဖေဖာ္၀ါရီ. ၂၀၀၉)
Posted by
HinLinPyin
at
18:01
0
comments
Labels: ကဗ်ာ
Thursday, 8 January 2009
ျမန္မာႏုိင္ငံ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈသမုိင္း အက်ဥ္း
ကိုလိုနီေခတ္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ
ျမန္မာႏုိင္ငံတဝွမ္းလံုးအား ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕သမားက သိမ္းပိုက္လုိက္ၿပီးေနာက္ ႂကြင္းက်န္ေသာ ပေဒသရာဇ္မင္းမ်ားႏွင့္ ျပည္သူလူထုမ်ား သည္ သူတလူငါတမင္းျဖင့္ အဆက္အစပ္မရွိဘဲ ပေဒသရာဇ္အယူအဆမ်ားျဖင့္ နယ္ခ်ဲ႕သမားမ်ားအား ခုခံေတာ္လွန္တုိက္ပြဲ ဝင္ခဲ့ၾက သည္။
ေအာင္ေစာဦး (NLD – LA) မႈိင္းရာျပည့္
ေဒါင္းအုိးေဝ - အတြဲ (၃)၊ အမွတ္ (၁၁)၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ၊ မတ္၊ ၁၉၉၃။ (စာမ်က္ႏွာ ၃၁ မွ ၃၄ ပါ ေဆာင္းပါး)
Posted by
HinLinPyin
at
07:22
0
comments
Tuesday, 16 December 2008
ကမၻာေက်ာ္ျမန္မာေဒါင္း
ပ်ံလုိက္ပါ့ေလ
ေဗြအာကာ ေ၀ဟင္နန္း
လွမ္းႏွင္၍ခ်ီ။
ဆန္လိုက္ပါ့ေလ
ရံေရြေဘာ္ ေပ်ာ္သီခ်င္းနဲ႔
ေဖာ္ကြင္းခဲ့ၿပီ။ ....
Posted by
HinLinPyin
at
19:59
0
comments
Monday, 15 December 2008
နအဖကို ကာကြယ္ေပးမေနစမ္းပါနဲ႔
(ဂါမဏိ ဘာသာျပန္သည္)
ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကမၻာေပၚတြင္ အရက္စက္အၾကမ္းၾကဳတ္ဆံုး စစ္အစိုးရတခုက အုပ္ခ်ဳပ္ထားသည္။ ၎အစိုးရသည္ ဒီမိုကေရစီ ကို ခ်ဳိးႏွိမ္ထား႐ံုသာမကဘဲ ကမၻာ့အဆိုးဝါးဆံုး လူသားခ်င္းစာနာေရးအက်ပ္အတည္းကို ဖန္တီးေပၚေပါက္ေစသည့္ ျပစ္မႈပါ က်ဴးလြန္ထားသည္။ ဤျဖစ္ရပ္ကိုတံု႔ျပန္ရာ၌ အိုင္စီဂ်ီသည္ မူလေနာက္ခံဇာတ္ေၾကာင္းကို ေမ့ေလ်ာ့ေသြဖီသြားခဲ့ေလသည္။
Posted by
HinLinPyin
at
01:46
0
comments
Friday, 12 December 2008
ငါတို႔ရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရး
ေသြးတစက္က်
က်တဲ့ ေသြးစက္
ေျမျပင္ထက္
ကြက္အက္ မီးေလာင္သြားေစမည္။
တသက္ေသရင္
ေသတဲ့အသက္
ေကာင္းကင္ထက္
မိုးသက္ မုန္တုိင္းထန္ေစမည္။
ေျမအက္ မီးေလာင္
မိုးေမွာင္ မုန္တုိင္း
ရပ္ဆုိ္င္းတဲ့အခါ
ဤ ကမာၻမွာ
ပန္းပြင့္မ်ားစြာ ေ၀ေစမည္
ေလညႇင္းသုန္သုန္ေျပေစမည္
ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ ေနေစမည္။
(ေတာေက်ာင္းသား)
ေဒါင္းအိုးေ၀ အတြဲ(၂)အမွတ္(၉) ေမလ ၁၉၉၁
http://naytthit.com အမွတ္တရ ေဒါင္းအုိးေ၀ ...မွ....
Posted by
HinLinPyin
at
06:52
0
comments
Labels: ကဗ်ာ
Monday, 24 November 2008
Friday, 21 November 2008
က်က်န္ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြ
အိပ္မက္ေတြ
က်ဆံုးရစ္ခဲ့တာ
ဒီလို တုိးရင္း တုိက္ရင္း
ကညင္ဆီေတာင္ မထြန္းပႏုိင္တဲ့
ညေန ႐ုိင္းမွာ
သူ ကဆုန္စိုင္းသြားၿပီ ….။
အရစ္ရစ္ အပတ္ပတ္
သံေယာဇဥ္ အထပ္ထပ္ေတြကို
ပင္စည္က ႐ိုက္ခ်ဳိးခံလိုက္ရ
၀ါးပိုးမွ်စ္နဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေတြ ၀ဲပ်ံလာၾက
ခု … ည ႏွင္းဆီ႐ိုင္းေတြကို လႈိင္းခတ္တယ္။ ။
ခ်ဳိစိမ့္
(ရဲေဘာ္ ဂု႐ု သို႔…)
၂၀-၁၁-၂၀၀၈)
Posted by
HinLinPyin
at
17:27
0
comments
Thursday, 20 November 2008
အေႂကြေစာတဲ့ ပြင့္သစ္သို႔

ပန္းေႂကြတိုင္း
မုန္တိုင္းေၾကာင့္ခ်ည္း မဟုတ္ေပမဲ့ -
မုန္တိုင္းေအာက္မွာ
ပန္းေႂကြတာ
မုန္တိုင္းကိုပါ ျမင္ရမယ္ …
ပြင့္ဦးေတြ …
ေႂကြသြားၾက
ရင္နာခဲ့ရသလို -
ပြင့္သစ္ေရ …
မင္းေႂကြ ရ
ႏွေမ်ာ တသ မိပါတယ္ ။ ။
( ၀င္းတင့္ထြန္း )
၂၀-၁၁-၂၀၀၈
( ၁၉-၁၁-၀၈ ေန႔က ဆုံးပါးသြားရရွာတဲ့- ပြင့္သစ္(ကရိန္ကန္) သို႔ … )
Posted by
HinLinPyin
at
00:38
0
comments
Monday, 17 November 2008
ဒီေန႔စီးပြားေရးအၾကပ္အတည္းနဲ႔ အေမရိကန္အင္ပါယာ
(ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း)
အေမရိကန္ေဒၚလာ က်ဆင္းေနပါတယ္။ ဘာက်ဆင္းတာလဲဆိုရင္ သူ႔ရဲ႕တန္ဘိုး၊ သူ႔ရဲ႕အ ေရးပါမႈ၊ သူ႔ရဲ႕အဆင့္ေနရာ၊ အဖက္ဖက္က က်ဆင္းေနတာပါလို႔ ေျပာရပါမယ္။ မၾကာခင္ကမွ အေမရိကန္ အစိုးရဘဏ္ဥကၠ႒အျဖစ္က အနားယူသြားတဲ့ အယ္လင္ဂရင္းစပင္ (Alan Greenspan) က အသံုးျပဳလိုက္ တဲ့ နိမိတ္ပံုကေတာ့ အခုအေမရိကန္ႏိုင္ငံၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ စီးပြားေရးကပ္ဟာ ရာစုႏွစ္တခုမွာ တခါေလာက္ သာၾကံဳရတဲ့ ေငြေရးေၾကးေရးဆူနာမီႀကီးျဖစ္ပါသတဲ့။
Posted by
HinLinPyin
at
23:19
0
comments
Sunday, 2 November 2008
Friday, 31 October 2008
ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ အမွတ္(၈)တပ္ရင္းတြင္ က်င္းပေသာ အႏွစ္(၂၀)ျပည့္ မကဒတ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ျခင္း အခမ္းအနား
၁- ႏုိ၀င္ဘာလ၊ ၂၀၀၈။
ယေန႔နံနက္ ျမန္မာ စံေတာ္ခ်ိန္ ၈ နာရီတြင္ မကဒတ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ အႏွစ္ (၂၀)ျပည့္ အခမ္းအနား အား ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ အမွတ္(၈)တပ္ရင္း အေျခစိုက္ စခန္းတြင္ က်င္းပခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါ အခမ္းအနားတြင္ မကဒတ တုိက္ပြဲ၀င္ ခြပ္ေဒါင္း အလံေတာ္အား အေလးျပဳျခင္းႏွင့္ သစၥာအဓိဌာန္ရြတ္ဆိုျခင္းမ်ားကို ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
အခမ္းအနားတြင္ ေကအန္ယူ တပ္မဟာ(၇) ႐ံုးထိုင္မွဴး ေစာအဲ့ဆဲဆဲ ၊ ေကအန္ယူ တပ္မဟာ(၇) ေဆးတာ၀န္ခံ ဆရာေစာအဲ့မွီႏွင့္ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ တပ္ရင္း(၈)မွ ရဲေဘာ္မ်ားကိုယ္စား ရဲေဘာ္ ျမင့္ဘုန္းႏုိင္ တုိ႔မွ အမွာစကားမ်ားေျပာခဲ့သည္။
ထိုသုိ႔အမွာစကားေျပာၾကားရာ၌ ေကအန္ယူ တပ္မဟာ(၇) ႐ံုးထုိင္မွဴး ေစာအဲ့ဆဲဆဲမွ
“ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ အႏွစ္(၂၀)တုိင္ ရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့တာ ဇြဲႏွင့္ၾကံ့ခုိင္မႈေကာင္းလို႔ျဖစ္ တယ္။ အႏွစ္(၂၀)ဆိုတဲ့ အရြယ္တုိင္ခဲ့ၿပီ။ အေတြ႔အၾကံဳေတြ မ်ားခဲ့ၿပီ။ ယခုလို ရွိတဲ့အင္အားနဲ႔ က်စ္က်စ္လ်စ္လ်စ္ ဖြဲ႔စည္းေနထုိင္ၿပီး ေအာင္ပြဲရသည့္တိုင္ေအာင္ အတူတကြလက္တြဲၿပီး ဘံုရန္သူ စစ္အုပ္စုကို တုိက္ခုိက္သြားမယ္” ဟု ေျပာၾကားသြားခဲ့ၿပီး ….
ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ အမွတ္(၈)တပ္ရင္းမွ တပ္ရင္းရဲေဘာ္မ်ား ကိုယ္စား ရဲေဘာ္ျမင့္ဖုန္းႏုိင္မွ “က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ယေန႔အခ်ိန္ထိ အႏွစ္(၂၀)တုိင္တုိင္ ရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့တယ္ဆိုတာက ႏုိင္ငံေရးလမ္းစဥ္မွန္ခဲ့လို႔ ရပ္တည္ႏို္င္ခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႔ သံုးသပ္မိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ မကဒတရဲ႕ ပထမဦးဆံုး ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ျဖစ္တဲ့ အမွတ္(၁)ထုပ္ျပန္ခ်က္ထဲမွာ ပါ၀င္ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္ဟာ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈသမိုင္းမွာ ေရွ႕တန္းကပါ၀င္ခဲ့တဲ့ အစဥ္အလာႀကီးမားတဲ့ ဗကသကို အေျခခံခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းသားထုကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ ေက်ာင္းသာအဖြ႔ဲအစည္းအားလံုးရဲ႕ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး စစ္ေၾကာင္းအျဖစ္ရပ္တည္ခဲ့တာပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၁၉၂၀ ကတည္းက က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသားထု ကိုင္ဆြဲခဲ့တဲ့ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးကို က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးလမ္းစဥ္အျဖစ္ ျပဌာန္းၿပီး ဗမာျပည္ေက်ာင္းသားထုကိုယ္စား တုိက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့ေက်ာင္းသားထုျဖစ္ပါတယ္” စသည္ျဖင့္ အသီးသီးေျပာၾကားသြားခဲ့ၾကသည္။
အခမ္းအနားသို႔ မဟာမိတ္ KNU မွ ေခါင္းေဆာင္တပ္မွဴးမ်ားႏွင့္ ရဲေဘာ္မ်ား၊ ABSDF အမွတ္(၈) တပ္ရင္းမွ တာ၀န္ခံ တပ္မွဴးမ်ားႏွင့္ ရဲေဘာ္မ်ား တက္ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီး နံနက္ (၁၀)နာရီတြင္ “ကမၻာ မေၾကဘူး” သီခ်င္းကို သံၿပိဳင္သီဆိုၿပီး အခမ္းအနားကို ေအာင္ျမင္စြာ ရုတ္သိမ္း က်င္းပခဲ့ေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္။
ေပးပို႔သူ … မူခ်ိမ့္
Posted by
HinLinPyin
at
23:26
0
comments
Labels: သတင္း

PhoneMaw.jpg)
